Savaşın sıcak, kirli, kanlı, yıkıcı etkisi sonunda sınırlarımıza dayandı. Bu coğrafyanın kaderi olmuş, çatışma ve savaş. Geçmişten günümüze taşınan etnik, din, mezhep ve en önemlisi de çıkar savaşları, bölge ülkelerinin bazen iç çekişmeleri, bazen de dışarda kurgulanan senaryoların sonucu olarak tezahür etmekte olduğuna tanık oluyoruz.
Birinci Dünya savaşı sonrasında dağılan Osmanlı imparatorluğu sonrasında Ortadoğu’da küresel güçlerin güdümünde masa başında açılan haritalarda, cetvelle çizilmiş sınırlarla oluşmuş ülkelerde asla istikrarlı yönetimler oluşturulamamıştır. Sürekli kaos, sürekli savaş hali silah üreticisi ülkelerin çıkarına cereyan eden, yer altı ve yer üstü kaynakları sömürülen bir mekanizmalının oluşmasına neden olmuştur. Yine bu güçlerin desteğiyle kurulan İsrail devletinin bölge ülkelerinin başına bela edilmesi, bölgenin istikrarına dinamit koymakla eşdeğer olmuştur. ABD ve İngilterenin başını çektiği iki süper gücün desteğini, kuruluşundan bugüne arkasında hisseden İsrail devleti, uluslararası hukuku hiçe sayan bir tutumla bölgede sürekli bir yayılma politikası izlemiştir.
İki binli yılların başında adına kısaca BOP (Büyük Ortadoğu Projesi) İsrail destekçisi ülkeler tarafından işletilmeye başlanmıştır. Bu acımasız planını en önemli amacı, İsrail’in sınırlarını olabildiğince genişleterek ve İsrail’in tehdit gördüğü ülkeleri ya işgal etme, ya da yönetimlerini zorla değiştirmek olmuştur. Yirmi birinci yüzyıl başında uygulamaya konulan bu planda, bütün kuzey Afrika ile Ortadoğu bize komşu ülkeler bu planın doğrudan hedefi olmuştur.
Nihai olarak yaklaşık on beş gün önce komşumuz İran’a ABD ve İsrail ordusunun başlattığı hava saldırıları sonucunda İran lideri Ali Hamaney hayatını kaybetmiştir. Bu satırları kaleme aldığım saatlerde savaş olanca acımasızlığıyla devam etmektedir. Ne yazık ki, dünya bu acımasız savaşı sadece izlemekle yetinmekle kalıyor. Birinci ve ikinci Dünya savaşları deneyimi yaşamış insanlık, her iki savaşın ardından Birleşmiş Milletler teşkilatını kurmuş olsa da, günümüzde küresel ve bölgesel krizlerde etkin rol üstlenememektedir. Bu durum, güçlünün zayıfı ezme, hatta yok etme anlamına geldiği gerçeğini gözler önüne sermiş bulunmaktadır.
Geçmişte yayınlanmış ve bu tür krizlerin önlenmesi temel kriter teşkil eden İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi güçlü ülkeler tarafından askıya alınmıştır. Bu gidişin sonunu kestirmek şu an için mümkün görünmemektedir. Sosyal ve ekonomik yönden bize etkileri ağır olan bu kirli savaşın bir an önce durması dilek ve temennimdir.
