Uzaklara dalmayın hemen, bizim “Ozan”daki “Taştepe”den söz ediyorum. Hani, Yozgat’ın, Saraykent ilçesine bağlı Ozan beldesinin doğusunda, 1400 rakımlı tepe var ya, işte orası “Taştepe”!...Öyle yüksek ve yöreye hakim bir mevkii ki, ilçe merkeziyle birlikte Ozan başta olmak üzere, Parmaksız, Başpınar, Kösealili, Benli gibi bir çok köyü kuş bakışı görmek mümkün.
Meğer “Taştepe”nin altında “Gümüş” saklıymış!...Bence isim değişikliğine gidilirse şayet, “Gümüştepe” olsun derim.
Yozgat’ın, üstteki güzellikleri ve özellikler, hassaten belli de, yer altı zenginlikleri de bir hayli fazla. Bilmek lazım, gezip görmek, araştırmak lazım.
Sorgun’da kömür çıkartıldığını, Akdağmadeni’nde çinko kurşun çıkartıldığını biliyoruz da, ya diğerlerini?. Ne yazık ki bilenimiz az desem yalan/yanlış olmaz. Boğazlıyan ve Sarıkaya’da “Altın” yataklarına rastlanıldığı haberlerini yakın dönemde duyduk elbette. Aydıncık’ta ise, son yıllarda yarı değerleri taşlardan “Ametist”e de âşina olduk; daha doğrusu elimizde tespih, kulağımızda küpe oldu.
Bâhusus, Akdağmadeni toprakları zengin çinko-kurşun yataklarına sahip, özellikle Karapir köyü civarındaki ormanlık alanların altı maden dolu. Devam ediyor işletilmeye, hem de bir asrı geçen süredir. Şimdilerde ise Muşalikalesi köyü civarında çalışmalar var. Diğer yandan, Körük köyü ile Gökdere köyü arasındaki alanda “Altın” madeni arama çalışmaları devam ediyor.
Zaten, bilmeyenimiz yoktur termal yer altı zenginliklerimizi; Akdağmadeni, Sarıkaya, Sorgun, Saraykent ve Yerköy ilçelerindeki kaplıcaları.
Neyse, konumuz “Gümüş”!...
Malum, “Gümüş”, son yıllarda gözde ve kârlı yatırım araçlarından biri.
Yolumuz, Ozan’a -ki rahmetli anamın, ana ocağı-düşünce, belde belediye başkanı eğitimci Ahmet YAŞAR’a selam vermeden geçmek bize yakışmaz deyip, biraz hasbihâl ettikten sonra, “Taştepe”ye pardon “Gümüştepe”ye tırmanıverdim aracımla. Şantiye Şefi Fatih MEMİŞ ile sohbet ederken, yöre insanı olarak sevindim, hem de çok. O tepenin başında 40-50 iş makinesi, 55-60 civarında aş için iş yapan insanlar, hepsi de civar köylerden. Nasıl sevinmeyim ki, hani “Göç” dursun diyoruz ya?.. İşte böyle iş alanlarıyla durur göç.
Kuş bakışı bakınca çevre köylere, aklıma Hopuç ve Pöhrenk köyleri geldi.1960’lıyıllarda isim değişikliğiyle Hopuç “Gümüşdibek”, Pöhrenk ise “Gümüşkavak” (bugün itibarı ile Bahadın’ın mahallesi) adını aldı. Demek ki, varmış bir şeyler diye sesli düşünüverdim şantiye şefi Fatih beyle. Öyle ya, doğudan ve batıdan sarmış “Gümüş” Ozan’daki “Taştepe”yi. Yoksa durduk yere neden “Gümüş” adı verilsin bu yerleşim yerlerine. Zaten, “Gümüş”ün işlendiği merkez Kütahya’da “Gümüşköy” bölgesi değil mi?.. “Gümüşhane” de adını “Gümüş”ten almıyor mu?
Keza, ayda on bin ton gümüş cevheri rezervine sahip “Taştepe”. Henüz yüzeyde, kademelendirme ve emniyet çalışmaları devam ediyor. İlk bulgu ve veriler en az üç yıl süresince çalışmaların ve gümüş rezervinin varlığını gösteriyor. Beki de, daha derinlere inilerek, zengin yataklara ulaşılacak. Bunu zaman gösterecek.
Ülkemizde gümüş, genellikle tek başına bir damar oluşturmak yerine kurşun, çinko, bakır ve altın madenlerine eşlik eden bir bileşen (polimetalik cevher) olarak yer altından çıkarılır. Ozan’da da, oldukça sert, beyaz ve camsı bir özelliğe sahip “Kuvars” taşıyla birlikte oluşan damarlarda saklı. Gümüş, An itibarı ile çıkartılan kuvars taşıyla birlikte kaya parçaları ve toprak karışımı malzemeler, kamyon/tırlarla karayoluyla Kütahya’ya gönderiliyor işlenmek üzere. Çünkü, Türkiye'de gümüşün ana merkezi Kütahya'dır. Ozan’da çıkartılan, kuvars taşı ayrıştırılmanın ardından “Gümüş”e dönüştürülerek iç piyasaya sürülmektedir.
Tabi ki, “Gümüş” (Ag) son yıllarda külçeler halinde cazip ve kârlı yatırım aracı olmakla birlikte, atom numarası 47 olan, parlak beyaz rengi, yüksek yansıtma kapasitesi ve metaller arasında en yüksek elektrik ile ısı iletkenliğine sahip olmasıyla bilinen çok değerli bir geçiş metali olup çeşitli şekilde kullanılmaktadır. Güneş panellerinde yaygın olarak kullanılmaktadır.
Ne diyelim uzayan kol bizden olsun. Ozan’daki “Gümüş”ün damarı uzun olsun!…
