Geçenlerde, Yozgat ve Yozgat tarımı üzerine çalışmaları bulunan Yozgatlı araştırmacı-yazar Hasan Arslan NURDOĞDU ile sohbet ederken, “Göç” konusu açıldı haliyle. Belli ki çalışmaları var, önerileri var. Yozgat’ın tarım alanından iki büyük sorununun dillendiriyor: Proteini düşük yemlik buğday, poları düşük şeker pancarı…Elbette ki Yozgat’ta tarım önemli..
Evvela, Yozgat'ın kaderi göç olmamalı derim!...
Bir şehir, insanını kaybediyorsa geleceğini de kaybediyor demektir. Yozgat'ın yıllardır değişmeyen, hatta giderek ağırlaşan mühim bir meselesi var: Göç!..
Gençlerimiz doğup büyüdükleri topraklardan ayrılıyor, aileler ekmek ve gelecek umuduyla büyükşehirlere göç ediyor. Köyler viraneye dönüyor, okullar kapanıyor, esnafın müşterisi azalıyor, üretim geriliyor. Ortada yaşlanan nüfus ve büyümeyen Yozgat kalıyor. Dahası, nüfus azalıyor!...
Peki, neden?
Yozgat insanı memleketini elbette ki seviyor. Ancak memleket sevgisi, tek başına karın doyurmuyor. Göç eden de, Yozgat türküsü söylüyor gurbette. Gençler iş, aileler geçim, çocuklar iyi bir eğitim, herkes daha iyi yaşam şartları istiyor. Bulamayanlar da çareyi Ankara'da, İstanbul'da, İzmir'de, Bursa’da arıyor.
Öyleyse ne yapmalıyız?
Gurbette Yozgat’ın hasretiyle ayrılık türküleri söyleyen Yozgatlılar ve de Yozgat’ta yaşayanlar, neler yapmalı ki, dursun bu göç, bitsin bu ayrılık?..
Öncelikle sevmemiz lazım birbirimizi… Sevmedikçe, şehir zindan olur. Dışa açılır kapılar!.. Çekememezlik!…
Haset!...
Merkezli-ilçeli!..
Şunun/bunun adamı!
Hem sokakta/pazarda; dilde/gönülde olmamalı, çıkmalı aradan… çatı olması lazım “ Yozgatlılık”.
İkinci olarak da; çözüm üretilmeli derim.
Valilik, belediyeler, milletvekilleri, üniversite, ticaret ve sanayi odaları, siyasi partiler ve sivil toplum kuruluşları, topyekûn seferberlik başlatılmalı. Yozgat tarım ve hayvancılık şehri olmasına rağmen bu potansiyelini yeterince değerlendiremiyor. Tarımsal ürünlerimizi işleyip pazarlayacak tesislere, yeni yatırımlara ve güçlü kooperatiflere ihtiyaç var. Gençlere yalnızca iş aramak değil, iş kurmak da aşılanmalı. Organize sanayi bölgeleri genişletilmeli, yatırımcı teşvik edilmeli, mesleki eğitim iş dünyasıyla buluşturulmalı, mesleki eğitime ağırlık verilmeli. Her ilçenin bir değeri/potansiyeli ve özelliği var; ilçeler kendi zenginlikleriyle ayağa kaldırılmalı. Her ilçeye aynı reçeteyi uygulamak yerine, her ilçenin kendi imkânlarına göre kalkınma modeli hazırlanmalı.
Ankara-Sivas karayolu ve hızlı tren, Yozgat için önemli avantajlar. Fakat bu imkânlar şehrin içinden geçip gitmekle sınırlı kalmamalı. Yozgat ticaretin, lojistiğin, turizmin ve yatırımın da uğrak noktası hâline getirilmeli.
Elbette mesele sadece fabrika kurmak da değil. Sağlık, eğitim, sosyal yaşam, kültür ve sanat imkânları da geliştirilmeden göçün önüne geçilemez. Yozgat dışında ekonomik güce ulaşmış Yozgatlı iş insanlarını, yatırım yapmaya teşvik ederek, uygun arsa, teşvik, bürokratik kolaylık ve güven ortamı sağlanmalı.
Göç, yalnızca nüfus istatistiklerinden ibaret değildir. Göç; boşalan ev, kapanan okul, terk edilen tarla, kepenk indiren dükkân ve geleceğe dair umudunu kaybeden genç demektir.Devasa kamu kurumları değildir bir şehri büyüten, o şehrin insanlarıdır. Üreten ve geleceğe inanan…
Göç göç olup yollara dizilmeden, birlik olup birbirimizi sevip kentleşerek, iş ve aş ortamı tesis etmek gerekir. Yozgat bizim, biz de Yozgatlıyız!..
