BİZİ TAKİP ETMEK İÇİN TIKLAYIN

                
 22.01.2018 YOZGAT'IN ve YOZGATLININ GAZETESİ SIK KULLANILANLARA EKLE  
 
 
Arama
 
Google
 
Şu anda
:
257
Dün
:
4936
Toplam
:
13340166
A'dan Z'ye A.Kadir ÇAPANOĞLU
ÇAPANOĞLU YUSUF ZİYA BEYİN TORUNU BAYAN SAFA TERMANİNİ ASWAD ANLATIYOR (1)
capanoglukadir@yahoo.com.tr
Benim çocukluğum çok güzel geçti, dedem Çapanoğlu Yusuf Ziya Bey ve nenem Asiye Hanım beni çok nazlı büyüttüler. Dedem Çapanoğlu Ziya Bey Çapanoğulları Hadisesi sırasında yakalanmamak için Yozgat’tan kaçıyor. Gündüzleri mezarlara saklanıp geceleri yürüyerek kaçıyor. Bir seferinde saklandığı mezarda büyük bir yılanla karşılaşıyor. Çok korkuyor, çocukken anlatılan efsaneler aklına geliyor, o korku içinde yılana “Şahmeranın aşkı için bana dokunma” diyor. Yılan akıp gidiyor. Babam bu maceralarla Suriye’ye ulaşıyor.

Daha sonra da nenem Asiye Hanım (Ziya Bey’in eşi), annem Naile Banu Hanımı alıp Yosgat'tan İstanbul’a geliyor. Buradan da sultanlarla birlikte vapur ile Lübnan’a dedemin yanına geliyorlar.(Bkz. Yozgat Gazetesindeki köşem“YILMAZ GÖKSOY, SABRİ KOÇAK VE HAYATI ROMAN ÇAPANOĞLU YUSUF ZİYA BEY”)

Ben doğduğumda babam Absüsselam Bey hapisteymiş. İki ay sonra çıkmış.Lübnan Fransız sömürgesi iken Hizb-ul Vatan üyesi oldukları için hapsedilmişler. Babam hapiste iken, Sultan Abdülhamit’in gelini Melek Sultan ile annem,nenem ve dedem beni bir küçük bebek arabası ile ona götürürlermiş. Tabi kucağına alamazmış… Sonra hepsi çıkmışlar. Bakan oldular Cumhur reisi oldular. Halep’in Şam’ın en güçlü insanları oldular. Benim küçüklüğüm Çapanoğulları ile Çelebilerin (Mevlevi şeyhi Celalettin Çelebi ailesi) arasında geçti. İzzet Teyze (Celalettin Çelebinin annesi) ile nenem büyüttüler beni. Ben dergâha gider derviş Ferhat dedenin kucağında otururdum. Dedem Yusuf Ziya Bey ben 12 yaşında iken üreden öldü(1954-1955).Hâlbuki yemesine içmesine çok bakardı ve çok güzel kanun çalardı. Bana dedi ki sende bir alet çalmayı öğren. Bende piyano çalmayı öğrendim. Ben ne zaman evde kaybolsam dedemin kucağında bulurlardı.

Sonra babam (Abdüsselam Bey)elçi olarak annemle (Naile Banu Hanım) birlikte Mağrib’e(Morokko) gitti. Annem hiç sevmedi Mağrip’i ve ahalisini, iki sene sonra döndü. Babamda hastalandı böbreğinde taşlar oldu. Babam ben artık bir yerlere gidemem gelemem dedi. Yurt dışında görev istemedi ama Mahrip sultanının gelini bizim çok iyi ahbabımız oldu. Ben Halep’te evvela Saint Joseph okuluna gittim. Orada bir rahibe vardı beni çok severdi. Piyanoyu güzel çaldığım için her gösteride beni çıkarırdı. Çok severdim piyano çalmayı çok meraklıydım. Babam Otel Baron ile ilgili bir dava aldı. Davayı kazanınca otelin sahibi mösyö Koko babama sormuş sana ne vereceğim diye. O da kuyruklu bir piyano getirt demiş. Çok güzel bir piyano Halep’e geldi.

Hayatım güzeldi Fransızca, Arapça, Türkçe biliyordum. Sonra babam çok büyük bir ev aldı tam papaz okulunun karşısında kardeşlerimle birlikte o okulda okuduk. Lisemi orda bitirdim. Çalışkan bir talebe değildim. Ama çok terbiyeli bir şekilde yetiştirildik. Nenem Asiye Hanım sultanlardan gördüklerini aynen bize de öğretirdi. Mesela oturduğumuz vakit nasıl oturacağız birisi girdimi mutlaka ayağa kalkacağız, nasıl el öpeceğiz, nasıl reverans yapacağız. Ben de öğrendim hep Melek Hanımdan.

Asiye nenem 94 yaşında namaz seccadesi üzerinde vefat etti. Sonra ben Hukuk Fakültesine girdim. Babam benim Şam’da Fransız Fakültesinde okumamı istemedi. Ben burada Hukuk Fakültesinde ders veriyorum sende orada oku dedi.

18 yaşında 23 yaşına kadar ben her sene nişanlanırım babam istemez. Halep’te, Humus ’ta çok talibim oldu babam vermedi, nikâha varırız babam vazgeçer vermez. Halep’te,Humus’ta beni istemeyen kalmadı. Babamın bu tutumuna benim de çok canım sıkılıyordu. Bu efendi (eşi Ghassan Bey’i işaret ediyor), benim eşim Ghassan Mühendislik okuyordu benim fakültemin yanında. Anne, babası da bizim ahbabımızdı. Yapıştım buna sene 1964. O’da askerliğini yapıyordu 1967 yılında evlendik. Sonra Suudi Arabistan’da bir yatta kaldı 23 sene bir prens için villalar yaptı. İşi güzeldi, bende çok güzel bir hayat yaşadım hem babamın yanında hem eşim Ghassan’ın yanında. Hele annemlerle birlikte iken hanımların kabul günleri vardı bu kabul günlerinde giymek için terziler içerde bana ne elbiseler diktiler. Bayramlarda eve terziler gelirdi. Hem bizlere hem de yakınımızdaki fakir kadın ve kızlara elbiseler dikilirdi. Dadılı, hizmetçili, büyüdük.

Babam annemi çok sevdi. Aldığı 22 odalı evi ve tarlaları hep annemin üstüne yaptı. Sonra babam vezir (bakan) oldu Şam’da. Sıhhat veziri. Annem ve babam Şam da iki sene kaldılar, Okulumuz Halep’te olduğundan ben nenemle kaldım. Tatillerde bizde yanlarına giderdik. Babam çok yüksek insanlarla yaşadı Suriye de ve Lübnan da. Cemal Abdülnasır, Velid Canbolat, oğlu Timur Canbolat falan… Babam çok büyük davalar aldı ve kazandı. Haram yemeyen işini düzgün yapan bir insandı. Bu yüzden çok geniş bir çevresi oldu. Bu 22 odalı evin alt katına kendisi için beş odalı bir büro yaptı âlem görmeye gelirdi. Halep’te en iyi avukatlar babamın yanında staj yaptılar.

Babam Abdüsselam Bey’in babası İbrahim Termanini, Halep’te kadı idi. Ezher de okumuş. Halep dünya güzeli bir memleketti. Hep iyiler oradaydı. Annemin arkadaşları Türk hanımlar çok önemli insanlarla evlendiler. Yani ne diyeceğim hayal gibi, işte öyle çok güzel bir hayatımız oldu. Dört kızımız oldu. Annem de çok güzel bir hayat yaşadı. Amma ne çare Maha’ya hamile iken böbreğinin üzerinde üç kilo bir tümör çıktı. Çok meşhur bir Fransız doktor vardı, o ameliyat etti. Dokuz saat ameliyatta kaldı. Kalbi durmuş yeniden çalıştırmışlar. Böbreği aldılar tahlil ettiler kötü bir şey çıkmadı. Bir ay hastanede kaldı. Elli üç sene tek böbrekle yaşadı.

Başer Esad’ın Babası Hafız Esad babamı vezir (Bakan) etmişti annemle birlikte Kuveyt’e gittiler. Hukuk Fakültesinde doktora yapanların diplomalarını babam imzalardı. Annem o sırada hastalanmış “beni Halep’e götürün” demiş. Babam ve kardeşim Rıdvan hususi tayyare ile Halep’e getirdiler. İki ay sonra 69 yaşında iken vefat etti Temmuz’un altısında.Ölmeden önce üzerindeki bütün malı mülkü babama devretti. Vasiyet ettiki “ öldüğümde beni annemin yanına koyun.” Babam ona bir kabir yaptırdı, âlem görmeye giderdi. Mezar taşına bir şiir yazdı. “Bu benim karım, ben Allahtan sonra ona taparım. Bu çok nebil (yüksek meziyet ve onur sahibi) bir ailenin kızı. Ailesine saygı duyarım. Bu çok nebil kadına ne yaptıysam ona az. Buraya geldiyseniz ona bir Fatiha okuyunuz anlamımda bir şiir.

Kız kardeşim Nouha babamla birlikte Dubai’ye geldiler, babam vefat edene kadar evlenmedi ona baktı. Vefat edince annemin üzerine gömüldü. Nouha sonra iki sene Fransa’ya gitti dil öğrendi oradan döndükten sonra Halep’te Fransızca tedrisat yapan bir yüksekokul açtı. Şimdi Halep’te harp var o’da Mersin’e yerleşti.

Eşim Ghassan, Halep’te çok güzel bir ev almıştı. Bütün eşyalarımızı İtalya’dan getirtmiştik ve evin tapusunun yarısını Ghassan benim üstüme yapmıştı. Ama 10 sene önce harp çıktı hepsini öylece bıraktık. Önce kızlarım Louma ve Souha evlenip Dubai’ya gittiler Sonra Lina fakültesini bitirdi o da kardeşlerinin yanına gitti. Zeyna da bilgisayarı bitirdi o da gitti Dubai’ye. Sonra bizde gittik. Ghassan orada zengin bir Filistinli ile dört yıl birlikte iş yaptılar. Şimdi emekli oldu.

Kaynanam ve kayınpederim de çok zengindiler, Antakyalıydılar. Kayınpederim de kadı idi. Önce karısını Şam’a gönderdi ve sonra kendi de gitti. Tebaasını Suriye yaptı çünkü Suriye Lübnan çok iyi idi. Zenginlik vardı, refah vardı. Halep, Beyrut doğunun Paris’iydi. Antakya’daki arazilerinden ne çıkarsa hep Suriye de ki bankaya yatırılıyordu. Kaynanam kayınbabam vefat etti. Paralar kaldı orada(Suriye’de). Bu harp çok kötü oldu çok kötü.

/////////////////////////////////////////////

Sayın İsmail Arslan Beyefendi, merakınızı mucip olarak gazeteye gönderdiğiniz sorunuza yeğeni değerli akrabam Sayın Doğan Çapan’dan doyurucu bir cevap geldi. Ben de size iletiyorum. Evet, buyurduğunuz gibi rahmetli İsa Saffet Çapan Eymir’de öğretmenlik yapmış. Bu döneme ait fotoğraflar da Sayın Doğan Çapan’ın arşivindeymiş. İşte o fotoğraflardan bazıları.





12.09.2016

Sosyal  Medyada  Paylaş

     
YAZARIN DİĞER YAZILARI
OKUR YORUMLARI
CEP TELEFONU YASAKLANSIN MI, YASAKLANMASIN MI?
Abdülkadir Bey,
Eskiden Mafialar vardı, her taraflar bunların kontrolündeydi. Kanun kuvvetleri bile bunlarla uğraşamazdı. Şimdilerde bunlar bitti gibi göründüysede bu sefer MEDYA MAFİACILIĞI BAŞLADI!.Yok artık makinalı ile taramıyorlar ama milyonların önünde delilsiz, evraksız, kulaktan gelen yalan dolanlarla İNSANLARI LEBLEBİ GİBİ HARCIYORLAR.
Diyeceksinizki ülkede kanun var, mahkemeler var. YOK...ben inancımı kaybettim. Şayet bu ülkede kanun olsaydı bir kere bu medya mafialarına DUR DERLERDİ. Ama birde şu var hani derler ya '' bu başa bu tarak '' ayni öyle. Böyle seyirciye böyle show. Ülkelerde TV programlarının içeriğini seyircinin isteği belirler. Şu an kaç milyon Türk sınırımızda ne oluyoramı bakıyor yoksa kim ile kim
''ne!'' etmiş o programlarımı seyrediyor?
Bu gündüz programlarında güya avukatlar var !!! Yahu bu kadar belgesiz itelemeye, kariyer sahibi insanları rezil etmeye, aile mahremiyetini car car car açıklamaya ne HAKLARI VAR ?
Heye heye taşıyın mahkemelere...Kanal kiminmiş ? Showu yapanların arkalarında kimler varmış, reytingden kaç para dönüyormuş...
Şöyle bitireyim, BAZEN SERT KAYALARADA ÇARPILIR !
hamiyet Nagel -- 17.01.2018 14:43
ŞU HRİSTİYAN BAYRAMI
Sayın Abdulkadir Çapanoğlu,
Yeni yıl olgusunu irdeleyişinizden dolayı sizi kutluyorum. Okuma kültürü çok zayıf bir toplum olduğumuzdan insanlarımız çok rahat yönlendirilebiliyor. Bir de bilinçli biçimde yapılan yanlış yönlendirmeler devreye girince iş çığırından çıkıyor. Kendi kültürel değerlerimizi başkalarına öyle kolay kaptırıyoruz ki anlatmak olanaksız. Çünkü bu değerlerimizin farkında değiliz. Yeni yıl olayı da böyle. İslamiyetin benimsenmesinden önce kutladığımız yeni yılı, kendi kültürümüz çerçevesince tüm dünyaya yayacağımız yere, özellikle Batı kültürünün dinsel yaklaşımlarına teslim etmişiz kendimizi. Kuşkusuz biraz da İslamiyetin bazı kesimlerce bir çıkar aracı olarak kullanılmasının da bunda etkileri var. Durum böyle olunca ne yazık ki insanların bir özel günü çoluk çocuklarınca eğlenerek geçirmesi bazı çevreleri rahatsız ediyor. Acaba yazınızı okuyunca yeni yıl kutlamalarına bir Hıristiyan geleneği olarak bakanlar ne diyecekler?...
Saygılarımla.
Muhsin Köktürk -- 01.01.2018 18:43
CAHİLDİM DÜNYANIN RENGİNE KANDIM
Koskoca bir şehirde böyle saçma sapan bir pazar anlayışı olurmu. Pazar yeri diye yaptıkları yerde otopark yok, süt yoğurt pazarı yozgatın bir ucunda sebze meyve pazarı öbür ucunda böyle bi pazar Yozgat Yozgat oldu olalı görmedi. Rezalet diz boyu efendiler sahipsiz memleket. Herşeyin bir kuralı usulü kaidesi olur. Pazar pazar benzemez oldu. Böyle gidrse bırakın çoruma semer satmak için getmeyi, yakın zamanda 1 kilo süt almak içinde gitmek zorunda kalacağız.
Adınız ve Soyadınız -- 13.12.2017 14:27
BİR ANI
Sayın Çapanoğlu, gönderdiği yazısından girişimci bir ruha sahip olduğunu tahmin ettiğim Sayın Nusret Alper beyi tebrik ediyorum. Keşke aynı karakterdeki kişiler dernek gibi, kooperatif gibi bir çatı altında örgütlenebilseler. Basından takip ettiğim kadarı ile Yozgat kadınları erkeklerinden daha cesur ve daha girişkenler. Hâlbuki, Yozgat’ımız birçok konuda bakir sayılır. Üzüldüğüm bir taraf da kendi esnafımız varken dışardan gelen esnafın açtığı işyerlerine Yozgat yerli halkının daha fazla itibar etmesi. Bu arada Sayın Belediye başkanımızın gerek lise caddesindeki gerekse kuyumcular caddesindeki düzenlemesinden sonra alışverişte sanki daha bir canlanma olduğu izlenimi taşıyorum. Umarım öyledir. Saygılarımla.
SUDE ÖZTÜRK -- 07.12.2017 10:45
PAZARDAN PAZARA
Sayın Çapanoğlu,
Pazardan pazara yazınızı üzülerek okudum. Meyve sebze pazarı ile süt yoğurt peynir pazarının birbirinden uzakta olmasının sebebini anlayamadım. Şehirlerin pazarlarında hepsi aynı pazarın içinde ama kendilerine ayrılan yerlerde olurlar. Bu pazarlarda o kadar çok çeşit var ki mutfak eşyası satanlar, giysi satanlar, güneş gözlüğü satanlar, iç çamaşırı satanlar, ayakkabı satanlar vs. Yozgat pazarında ise bunlar değil köylünün getirdiği ve kendi ürettiği ürünleri kolayca pazarlayabilmesi isteniyor. Umarın Belediye Başkanlığı ve Valilik buna göre tedbir alırlar. Bu araştırma yazınız için sizi kutluyorum. Saygılarımla
SUDE ÖZTÜRK -- 23.11.2017 12:44
PAZARDAN PAZARA
Bu yazanlar doğru ve Yozgat gerçekten bu hale geldiyse Yozgat bitmiş demektir. Alıcının satıcının köylüsüyle kentlisiyle tüm ahalinin pazardan ihtiyaçlarını karşılayabileceği pazar yeri yapılamıyorsa boş yere organize sanayi yapmaktan, sanayileşmekten, tarımı güçlendirmekten bahsetmesin kimse yazık çok yazık. Oysa istimlak edilip güzel bir haftA alık pazar yeri yapılsa alıcı da satıcı da yaşadığı bu sıkıntıdan kurtulur.
RIZA KAYACAN -- 22.11.2017 15:27
PAZARDAN PAZARA
Yazınızı Yozgat Ziraat Odası Başkanı, Damızlık Büyükbaş Hayvan Yetiştiricileri Birlik Başkanı, Kücükkbaş Hayvan Yetiştiricileri Birlik Başkanı, Ticaret Odası Başkanı ve Yozgat Belediyesinden okuyan oldu mu çok merak ediyorum. Yozgatta salı günleri süt yoğrurt almak, yerli sebze meyve almak için ayrı ayrı pazar yerleri canımıza tak etti. Nerde bu köylünün ziraat odası başkanı niye sahip çıkmıyor Yozgat köylüsüne,alıcıyıda düşünen yok satıcıyıda
Ahmet Bulut -- 21.11.2017 13:20
PAZARDAN PAZARA
Sayın Çapanoğlu Beyefendi; Eskiden tüm ahali, köylü kentli bir birini tanırdı. Babam Rahmetli, ilçe köylerinde yaşayan insanların, kim kimle akraba onların bile seceresini bilirdi. Elbette ki, alış veriş, yol arkadaşlığı, borç alma gibi durumlar insanları bir birine yaklaştırıyor kaynaştırıyordu. Eski hayatlar zor, meşekkatli fakat bir o kadar da neşeli, mutlu, paylaşımcı yaşanırmış. Şimdi bankalar borç urganını insanların boynuna geçiriyor. Kimse kimseyi göremiyor.

Yine ince iğneyle kuyu kazıp, geleceğe miras hazırlamışsınız.

Saygı ve hürmetlerimle Selamlar
Kadriye ŞAHİN -- 20.11.2017 22:26
PAZARDAN PAZARA
Sayın Abdulkadir Çapanoğlu,
Yazınızı ilgiyle okudum. Şöyle çocukluk günlerine döndüm bir an. Babamla o salı pazarlarında alışveriş ettiğim günler geldi aklıma. Her şeyin en doğalını ilk elden alıp yerdik. Hiç unutmam, üzümü kasayla alırdık köylülerden. Canlı tavuk, yağ, yoğurt, şimdi arayıp da bulamadığımız organik yumurtalar, daha neler neler...
Ne kaldı ki geçmişin o güzelliklerinden?... O birbirinden bağımsız, bahçeli evler yok oldu. Güzelim "Bademlik" yok oldu. Çamlık o eski özgün havasını yitirdi. O nostaljik faytonlar ortadan kalktı. O eski komşulukların yerinde yeller esiyor şimdi. Kısacası geçmişin tüm güzellikleri silindi belleklerimizden.
Deşme yaramı be kardeşim, deşme! İnan ki gözlerim yaşarıyor o çocukluk günlerimi anımsarken. Ah nerede o eski günler?...
Muhsin Köktürk -- 20.11.2017 21:47
PAZARDAN PAZARA
ABDULKADİR BEY YAZINIZDA GEÇENLERİN TAMAMI ÇOK DOĞRU TESPİTLER YOZGATINMERKEZ KÖYLERİ YÖNLERİNİ KENDİLERİNİ KÖYLERİNE EN YAKIN İLÇELERE İLÇELER VE İLÇELERE BAĞLI KÖYLER İSE İLÇEDE TEMİN EDEMEDİKLERİ HER TÜRLÜ İHTİYAÇ İÇİN YÖNLERİNİ KENDİLERİNE KOMŞU VİLAYETLERE VEYA KOMŞU VİLAYETLERİN İLÇELERİNE ÇEVİRMİŞ DURUMDALAR. YOZGAT ŞEHİR MERKEZİ BİTAP VE SAHİPSİZ HALDE
Adınız ve Soyadınız -- 17.11.2017 14:42
YAZARA GELEN DİĞER OKUR YORUMLARI
 
Yozgat Gökhan BALCI
YOZGAT GAZETESİ WEB SİTESİ Yayın başlangıcı Mart 2006
YOZGAT Gazeteclik, Matbaacılık ve Reklamcılık Ltd.Şti. Kurucusu : Osman Hakan KİRACI
© Copright (Tüm Hakları Saklıdır. ) izin alınmadan ve kaynak gösterilmeden alıntı yapılmaz
Tel : 0 (354) 212 46 46 Sitemiz Basın Meslek ilkelerine uymayı taahhüt eder. / yozgatgazetesi@yahoo.com
FAX: 0 (354) 217 49 00