BİZİ TAKİP ETMEK İÇİN TIKLAYIN

                
 21.11.2017 YOZGAT'IN ve YOZGATLININ GAZETESİ SIK KULLANILANLARA EKLE  
 
 
Arama
 
Google
 
Şu anda
:
217
Dün
:
4601
Toplam
:
13184406
A'dan Z'ye A.Kadir ÇAPANOĞLU
YÜCE BİR SEVGİ HİKÂYESİ, ÇAPANOĞLU OSMAN MEKKİ BEY VE NİGAR HANIM
capanoglukadir@yahoo.com.tr
Çapanoğulları hadisesinden sonra yurt içinde ve yurt dışında değişik yerlere savrulan Çapanoğullarından, Çapanoğlu Celal beyin İstanbul’da yaşayan torununu Seval Zengin Hanımefendi (Ö.13.02.2013) ile yine Celal beyin torunu ve Seval Hanımın da kardeşi olan rahmetli Yılmaz Çapan Bey’in eşi Yüksel Çapan Hanımefendi benden rica ettiler.

Çapanoğlu Muhlis Bey’in torunu Hukuk Doktoru ve benimde büyük kuzenim Gülseren Sebük Mondata (D.02.07.1929- Ö. İtalya 27 Şubat 2013) ile yıllar sonra tanışıp görüşmeyi çok arzu ediyorlardı.
Kararlaştırdığımız gün rahmetli Gülseren Hanımefendi’nin (84) Teşvikiye’deki oldukça büyük ve güzel döşenmiş evinde toplandık. Her iki taraf içinde geçmişte yaşanan anılarla dolu duygu yüklü güzel bir gün oldu. Gülseren Hanımefendi özenle sakladığı eski resimleri çıkardı. İnsanı büyüleyen tatlı sesi ile şimdi hayatta olmayan büyüklerimizi tek tek misafirlerine tanıttı.

Zaman su gibi akıp giderken Seval Hanım, resimlerden birisindeki bir hanımı işaret ederek “Bu resmi hatırladım, aynı resimden bizde de var bu hanımefendi kim acaba” diye merakla sordu. İşaret ettiği resim Gülseren Hanımın halası Nigar Hanımın resmi idi. Seval Hanımlardaki benzeri ise, dayısı Çapanoğlu Osman Mekki Beyin evrakları arasından çıkmış ve diğer belgelerle birlikte bu güne kadar saklanmıştı. Bu ortaya çıkınca Gülseren Hanım kederle gülümseyip bir süre resme baktıktan sonra şu açıklamayı yaptı. “Osman Mekki Bey (Çapanoğlu Celal Bey’in oğlu) ile Nigar Hanım, gençlik yıllarında birbirlerini çok sevmişler. O zamanın şartlarında bu sevgileri uzun bir süre aralarında sır olarak kalmış kimselere söyleyememişler. Aile toplantılarında bir araya geldiklerinde ancak birbirlerini görme ve kısacık sohbet etme şansı olurmuş. Bir akrabalarının yardımı ile arada bir birbirlerine mektup gönderme şansı da oluyormuş. Nihayet sonunda evlenmeye karar vermişler ve İrtibatı sağlayan bazı akrabaların yardımı ile bu arzularını büyüklerine de açmışlar.

Aslında onların bu gözlerden uzak sevgilerinden ve birlikteliklerinden haberi olmayan akrabalar da zaten onları birbirlerine pek yakıştırırlarmış. Ama iş bu kerteye gelince Nigar hanımın babası Asım Bey bu evliliğe onay vermez. Nedeni; Mekki beyin, Kurtuluş Savaşı sırasında isabet eden bir şarapnel ile başından ve kolundan yaralanması neticesi tekaüde ayırtılmasıdır.

Şarapnel parçası, Mekki Bey’in kafa kemiğinde kırığa sebep olmuşsa da herhangi bir sağlık sorunu yoktur. Gerek kendisi için ve gerek aile için bir gurur vesilesi olan bu gazilik olayını Asım Bey önemli bir sağlık sorunu olarak düşünür ve bu konuda kesin tavır koyar. Evlenmelerine engel olan halin Milli Mücadele sırasında aldığı şerefli bir yaradan dolayı olması Osman Mekki Bey’i daha büyük bir teessüre sevk eder. Akrabalar araya girerlerse de Asım Bey’i kararından döndürmek mümkün olmaz. Birbirlerini uzun bir süredir büyük bir aşkla seven bu iki insan büyüklerin kararına karşı çıkamazlar, daha doğrusu Nigar hanım çaresiz kalır. Bağırlarına taş basarak bu ayrılığı kabullenmek zorunda kalırlar ama ölene kadar da sevgilerine sadık kalırlar. Nigar Hanım Pederi Asım Bey’in ısrarı ile akrabaları Avukat Memduh Çapanoğlu ile evlendirilir.

Memduh Bey’in bu ikinci evliliğidir. İlk eşi Kerime Hanım vefat ettiğinden Nigar Hanımla ikinci evliliğini yapar. Osman Mekki Bey, Nigar Hanıma olan aşkından dolayı başka bir hanım ile evlenmeyi asla düşünmez ve evlenmez. Büyüklerin baskısına karşı koyamayarak evlenmek zorunda kalan Nigar Hanım ile Osman Bey, Osman Bey’in 1957 yılında vefatına kadar zaman zaman birbirlerine mektup yazarak hiç olmazsa sağlık haberlerini almaya devam ederler. Mekki Bey’in sizdeki evraklarının içinde Nigar Hanımın resminin bulunması işte bu temiz aşk hikâyesi yüzündendir” diye tamamladı Gülseren Hanımefendi. Bu temiz aşk hikâyesini bitirene kadar elinde tutup masa üstüne bıraktığı resme içimiz burkularak bir kere daha baktık. Nur içinde olsunlar..

19.02.2016

Sosyal  Medyada  Paylaş

     
YAZARIN DİĞER YAZILARI
OKUR YORUMLARI
PAZARDAN PAZARA
ABDULKADİR BEY YAZINIZDA GEÇENLERİN TAMAMI ÇOK DOĞRU TESPİTLER YOZGATINMERKEZ KÖYLERİ YÖNLERİNİ KENDİLERİNİ KÖYLERİNE EN YAKIN İLÇELERE İLÇELER VE İLÇELERE BAĞLI KÖYLER İSE İLÇEDE TEMİN EDEMEDİKLERİ HER TÜRLÜ İHTİYAÇ İÇİN YÖNLERİNİ KENDİLERİNE KOMŞU VİLAYETLERE VEYA KOMŞU VİLAYETLERİN İLÇELERİNE ÇEVİRMİŞ DURUMDALAR. YOZGAT ŞEHİR MERKEZİ BİTAP VE SAHİPSİZ HALDE
Adınız ve Soyadınız -- 17.11.2017 14:42
HİÇ UNUTAMADIĞIM BİR 10 KASIM
Sevgili Olcay Hanımefendi,

Yüce Atatürk’ün kurduğu “Türkiye Cumhuriyetinin” en güzel yıllarını biz yaşamışız. Ortaokul yıllarımızda başımızda şapkalarımız vardı. Bu şapkalar kız arkadaşlarımıza ne kadar yakışırdı. Bayramlarımızı ayrı bir coşku ile kutlardık. 19 Mayıs bayramlarına kız erkek bütün lise talebeleri katılırdık. Halka sunacağımız gösterileri beden eğitimi öğretmenlerimizin nezaretinde günlerce prova yapardık. 10 Kasımlarda Atatürk büstünün etrafını çiçeklerle süslerdik. Okul o gün ne güzel kokardı. Ben her 10 Kasımda burnumda bu kokuyu duyarım. Ne güzel günlermiş. Sevgi ve saygılarımla.

Olcay Hanımefendi için Bkz. http://akkentolcay.blogspot.com.tr/
ABDULKADİR ÇAPANOĞLU -- 11.11.2017 17:05
HİÇ UNUTAMADIĞIM BİR 10 KASIM
10 Kasım yazınızı beğeni ile okudum.
Bir otobüs şoförü, otobüsü durduruyor.
Mustafa Kemal Atatürk'e selam
vermeleri için.

Kutlarım o şoförü.

Neredeyse 50 yıl öncesinin bir anısı.

Bakalım yarın sabah, benim mahallemde 9'u beş
geçe sirenler çalmaya başlayınca kaç kişi selama
duracak.

Geçen yıl duran olmamıştı da.

Hatta siren sesine yakalanmamak için işe gidenler
evlerinden geç çıkmışlardı.

Saygıyla.
Olcay Akkent (Bn.)

olcay Akkent -- 10.11.2017 02:32
HİÇ UNUTAMADIĞIM BİR 10 KASIM
Sayın Kadriye Şahin Hanımefendi. Lütfedip göndermek zahmetinde bulunduğunuz yorumunuz için teşekkür ederim. Okuyucuların beğenisine sunulan bir yazının ne emekle hazırlandığını pek güzel ifade etmişsiniz. Yazılmak istenen konunun heyecanı ile çalakalem hazırlanan bir yazı daha sonra defalarca imla ve mana kontrolundan geçiyor. Okuyucu cümlelerden yanlış bir anlam çıkarır mı endişesi ile bir cümle kaç defa şekil değiştiriyor. Sizin anlattıklarınızı ben burada bir kere daha tekrar etmeyeyim. Güzel üslubunuzla anlatmaya çalıştığınız çabamızı okuyucularımız zaten takdir ediyorlar, sağolsunlatr. Takdir ve temennileriniz için bir kere daha teşekkürlerimi arz ediyor sağlıklar diliyorum.
ABDULKADİR ÇAPANOĞLU -- 09.11.2017 23:37
ÇAPANOĞLU EDİP BEY, REFİK HALİT KARAY ve İTTİHAT VE TERAKKİ PARTİSİ…
Sayın Çapanoğlu, Yazı yazmayan yazının değerini anlayamaz.Bin bir zahmetle yazılan, bir birinden değerli yazılarınız, yorumlarınız bizler için değer biçilmez bir hazinedir. Dilerim ki bu yazıların kıymeti bilinip okunmuş olsun. Bir yazıyı oluşturmak öyle zahmetli bir iş ki. Belin kırılır, gözün kanlanır, boynun ağrır. Yanlış bir kelime kullandım mı diye defalarca gözden geçirilir. Alınan olur mu diye sabaha kadar uykuların kaçar. Çünkü bir insana bir şeyi anlatmak atomu parçalamaktan zor demişler.
Geçmişin küllenmiş gerçeklerini gün yüzüne çıkartarak, kaybolmuş benliğin kazandırılması kazı yapmaktan daha zahmetli. Ne var ki, insan kendi kendini tanımadığı zaman kime ne faydası olur? Yazılarınız bize bizi tanıtıyor. Gerçekleri gün yüzüne çıkarıyor. Vermiş olduğunuz emeğe teşekkür ederken, Umarım ki, bundan sonra memleketim "cezalı" masalıyla avutmaktan vazgeçilir. Bu araştırmalarla halkın gözü açılır. Tarihin detaylarını anlamak isteyen sizi okumalı.

Saygı ve hürmetlerimle


Kadriye ŞAHİN -- 08.11.2017 23:30
ÇAPANOĞLU EDİP BEY, REFİK HALİT KARAY ve İTTİHAT VE TERAKKİ PARTİSİ…
Asil azmaz bal kokmaz, kokarsa yağ kokar onunda aslı ayrandır.Bu güzel insanlar nereye gittiler?
SUDE ÖZTÜRK -- 08.11.2017 21:53
PAZARCI ESNAFI
Sevgili dostum. Pazarcı esnafı da içimizden birileri. İyi huylusunun yanında, huysuzu, soysuzu da var. İdeal olanı insan ilişkilerinde seviyeli davranmak. Ama bazılarında o anlayış ne gezer. Ben de bir ufacık katkıda bulunayım izninle:
İstanbul’da bir semt pazarı. Vakit ikindi sonrası. Bir balıkçı tezgahının önü kalabalık. Balıkçı da anasının gözü. Bağırıyor sıtma görmemiş sesiyle: “Hadi, canlı canlı…Denizden yeni çıktı bunlar. Canlı canlı!”
Bir yaşlı hanım yaklaştı satıcıya:
-Yavrum, balıklar taze midir?
Balıkçı:
-Canlı canlı dedik ya hanım teyze!
Yaşlı hanım munis bir sesle:
-Yavrum, bak ben de canlıyım. Ama taze miyim?
Selam ve saygıyla aziz dostum.
Mustafa Topaloğlu -- 27.10.2017 16:23
PAZARCI ESNAFI
Sayın Çapanoğlu, Pazar alışverişleri biz hanımlar için çok önemli bir sosyal olay. Hem mutfak masrafını hem de sair ihtiyaçlarımız biraz daha ekonomik olarak halletmek için semt pazarlarından alış veriş yapmaya çalışıyoruz. Çok şükür bu güne kadar yazınızdaki gibi bir olay ile karşılaşmadım. Herkesin görgüsü, bilgisi, yetişme tarzı aynı değil. Bu yüzden de terbiyesizlik değil ama kaba davranışlar olabiliyor. Zamanla pazar yerinde efendi saygılı dürüst iyi niyetli beyleri ve hanım satıcıları tanıyor ve ahbap oluyorsunuz ve onlardan alışveriş yapmaya başlıyorsunuz. Son yıllarda pazarcı esnafı da gençleşmeye başladı. İş bulamayan gençler babalarına annelerine yardımcı oluyorlar bu da hem müşterilerin hem de satıcıların daha nazik olmasına katkı yaptı. Fiyat konusuna hiç girmeyeyim. Sanırım ne satan memnun nede alan. Saygılarımla.
SUDE ÖZTÜRK -- 25.10.2017 10:46
CEVİZ AĞACI
Aziz dostum, Ceviz Ağacı’nı okudum. Nazım Hikmet’in “Ceviz Ağacı”nı hatırladım. Hani der ya Koca Nazım:
“Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.”
Bir hikayesi var bu Ceviz Ağacı’nın. O hikayeyi “Cevizlik”te anlatacağım. Bir atasözünde de ceviz gölgesi (koz gölgesi) kız gölgesi diye vasıflandırılır. Şöyle söyler atalar: “Dut gölgesi, it gölgesi; söğüt gölgesi, yiğit gölgesi; koz gölgesi, kız gölgesi.” Yani o ağır uykular sülfür gazından ileri geliyormuş. Gaz maz salgılarmış ceviz ağacı, bilemem. Koz (ceviz) gölgesi kız gölgesidir. Atalar öyle diyor. Nokta. Bu nokta işin esprisi be canım.
Ben de Cevizlik’te ceviz bahsine bir başka pencereden bakacağım.
Selam ve saygılar efendim.

Mustafa Topaloğlu -- 13.10.2017 18:56
CEVİZ AĞACI
Sayın Çapanoğlu, okuyucularınıza verdiğiniz değerden dolayı teşekkür ediyorum. Sizleri okumak, anlamak gerçekten büyük bir ayrıcalık. Bu gazetede yazanlar, okuyanlar büyük bir aile gibi. Veya bendeniz sizin aranızda kendimi öyle hissediyorum. Bu duygunun kaynağı sizleri az çok tanıyor olmamdan veya aynı memleketin hasretiyle yaşamanın ortak noktasından da olabilir. Nede olsa aynı sulardan içtik, aynı yollardan geçtik, doğruyu, yanlışı aynı kültürün eğrilen ipinden seçtik. Bir ailede insan bir birini anlayamıyor, bir birine değer vermiyorsa o çatı altında yaşayanlar aile olamazlar. Bu bakımdan bu gazetede anlatma, anlama ve değer verme anlayışı hakim olduğu için sizleri ve biz okuyucuları aile çerçevesinde görüyorum.

Biraz bu aileden uzak kalmak zorunda kaldım. Gözlerimden rahatsızım. Bilgisayardan okumak göz sorunumu artırıyor. Hazır Bilgisayar bozulmuşken format attırmayım gözlerim dinlensin istedim. Bu süreç yaz'a tekamül ettiğinden, malum yaz sıcağı buralarda daha sıkıcı geçiyor, serin yerlere kendimizi atıyoruz. Arada bir telefondan yazılarınızı takip ediyordum fakat oradan yazı yazmak çok zor olduğundan yazamıyordum. Çok şükür gazetemizden ayrı kalacak kadar tatlı telaşeler den başka sorunumuz yok.

Yazınızda bahsettiğiniz "Ceviz ağacı" Yozgat'ın her evinin bahçesinde bulunan dede mirası ağaçlardan biriydi. Ceviz ağacının bir özelliğini duymuştum. Etrafında yaşanan önemli hadiseleri veya şahısları gövdesine fotoğraflayıp kaydedermiş. Ne kadar doğru bilmiyorum. Bildiğim şu ki Yozgat'da ne bahçe kalmış nede geçmişi geleceğe taşıyan, her şeye tanıklık eden ceviz ağaçları.

Bir önceki yorumumda bahsetmiştim. Öldürdüler Yozgat'ı kaçırdılar insanları.

Selam ve saygılarımla
SUZAN -- 13.10.2017 02:58
YAZARA GELEN DİĞER OKUR YORUMLARI
Yozgat Gökhan BALCI
YOZGAT GAZETESİ WEB SİTESİ Yayın başlangıcı Mart 2006
YOZGAT Gazeteclik, Matbaacılık ve Reklamcılık Ltd.Şti. Kurucusu : Osman Hakan KİRACI
© Copright (Tüm Hakları Saklıdır. ) izin alınmadan ve kaynak gösterilmeden alıntı yapılmaz
Tel : 0 (354) 212 46 46 Sitemiz Basın Meslek ilkelerine uymayı taahhüt eder. / yozgatgazetesi@yahoo.com
FAX: 0 (354) 217 49 00