BİZİ TAKİP ETMEK İÇİN TIKLAYIN

                
 18.07.2018 YOZGAT'IN ve YOZGATLININ GAZETESİ SIK KULLANILANLARA EKLE  
 
 
Arama
 
Google
 
Şu anda
:
163
Dün
:
4633
Toplam
:
14109347
A'dan Z'ye A.Kadir ÇAPANOĞLU
BİR LİSELİ ATLET
capanoglukadir@yahoo.com.tr
Cennetmekân babamın memuriyeti dolayısıyla 1959-1961 yılları Amasya’da bulunuyorduk. Ben ortaokul son sınıfı ve iki yıl liseyi orada okudum. Beden Eğitimi hocamız, sportmen ve güreşçi çok sevdiğimiz Mehmet Akkuş Bey idi. İki yıl üst üste Samsundan Ankara’ya götürülen bayrak ile Samsundan alınıp Ankara’ya Anıtkabir’e götürülen toprağı koşarak 500 metre buyunca taşıma şerefine nail olmuştum.

Beden eğitimi hocamız Mehmet Akkuş Bey, ortaokul ve lise talebelerini istisnasız ve çok sıkı bir şekilde 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramına hazırlardı. Bayramdan haftalar önce başlayıp bayram gününe kadar her öğleden sonra prova yapardık. 19 Mayıs gösterilerine çok önem verirdi. Biz o yıllarda diğer dersler gibi beden eğitimi dersinden de ayrı ayrı hareketlerimizden not alırdık. Örneğin arka arkaya takla atma, uzun atlama, yüksek atlama, kasadan atlama, paralel ve okulun bahçesine kurdurduğu piramit merdivene düz çıkıp baş aşağı inişlerden ayrı ayrı not alırdık. Bu not almalar eğer bayramlardan sonrasına rast gelirse Mehmet Akkuş Hocamız hareketimizin karşılığı notumuzu defterine kaydederken şöyle söylerdi; “Dokuz, beyefendi bayrama iştirak etmemişler beş.” Ben okulumuzun boru takımında kardeşim Haluk da Trampet takımında idik. Ayrıca Halk Türküleri koromuzda da bağlama çalıyordum.

Bayrak ve toprak Samsundan yola çıkarılmadan birkaç gün önce bir sabah, Mehmet Akkuş Hocamız birden okulun merdivenlerinde görünürdü. Kısa bir süre sabah neşesi içinde birbirleri ile konuşan gülen talebelerin susmasını bekler, sesler kesilince gür sesi ile konuşmasına şöyle başlardı: “Samsundan gelen bayrağı taşıyacak atletlerin isimlerini okuyorum.” Sonra bayrağı taşıyacak kız ve erkek talebelerin isimlerini üstüne basarak okurdu. O anda öyle bir heyecan duyardık ki tarifi imkânsız. O kadar talebenin içinde ismimizin okunması büyük bir onurdu. O heyecanla yakın arkadaşımızın ismi aklımızda kalırdı elbet ama ya diğerleri kimlerdi? Sonraki teneffüslerde hep öğrenmeye çalışırdık.

O sabah beyaz atlet ve siyah şortlarımızı giymiş olarak okula giderdik. Okula vardığımızda, Gökhöyük Devlet Üretme çiftliği, Suluca (şimdi Suluova) Şeker Fabrikası, Karayolları bölge şefliği, Devlet Su İşleri gibi kurumların bize tahsis ettiği büyük araçları okulun önünde hazır bulurduk.

Bundan birkaç gün önce Bayrak ve toprak Samsundan yola çıkmış olurdu. Biz emanetleri yanılmıyorsam Suluova’dan sonra alırdık. Oraya kadar takriben 80-90 km yolu birkaç günde başkaları getirirdi. Emanetler teslim alındıktan sonra daha küçük araçlara alınan biz atletler hızlı bir şekilde ileriye götürülür takriben 500 metre aralıklarla bir kız bir erkek atlet olarak bırakılırdık. Biz orda beklerken arkadaşımızın koşarak getirdiği flama şeklindeki Türk Bayrağını üç kere öperek teslim alır bir sonraki arkadaşımıza teslim etmek üzere koşmaya başlardık. Menzile vardığımızda yine üç kere öperek arkadaşımıza teslim eder konvoy halinde gelen araçlardan birisine biner bir sonraki sıramızı beklerdik. Bayrağı arkadaşına teslim edip de bizlerin arasına dönen kız arkadaşlarımız nefes nefese ve ellerini göğüslerine bastırmış heyecan içinde araca binerlerdi. Bu heyecanları ile onları daha çok severdik. Öyle gözlemlerdim ki kız arkadaşlarımız hem o gün hem de sonraki birkaç gün kendileri ile sanki biz erkek talebelerden daha çok gurur duyuyorlar…

Suluova Amasya arası sanırım 25-30 km kadardı. Öğleden sonraki saatlerde geldiğimiz Amasya da bayrağımızı ve toprağı Valiliğe törenle teslim ederdik. Bayrak o gece Valilikte halkın da pencere arkasında görebileceği bir mahalde ışıklandırılarak tutulurdu. Valilik binasının dış aydınlatması için yere monte edilen Yüksek Watt’lı projektörlerin ısısını fark ederek acaba camı ne kadar sıcaktır merakı ile ellerimiz yakmamızda tatlı birer anı olmuştu.

Ertesi günü yine sanırım Sanat Okulu talebeleri Valilikten törenle aldıkları bayrağı bir sonraki menzile eriştirirlerdi. Böyle menzil menzil Ankara’ya götürülen bayrak ve toprak 19 Mayıs törenleri esnasında milli atletlerimiz tarafından dönemin Cumhurbaşkanına teslim edilirdi.

Bu yazımı yayına hazırladığım sırada bir araya geldiğimiz benden dört yaş büyük dünürüm Ersin Danıska’nın da 1956-57-58 yıllarında Sivas “Dört Eylül Lisesinde” okuduğu ve Sivas’tan Şarkışla’ya kadarki etapta üç yıl bayrağımızı taşıdığı ortaya çıktı. “ Bizim ekiplerde şimdi ismini hatırlayamadığım bir milli maraton koşucusu ile daha sonra Galatasaray’da futbol oynayan Ahmet Tuna da vardı, ertesi günü yine Sivaslı atletler alır Gemerek’e kadar götürürdük. Ondan sonraki etap Gemerek Kayseri arası idi” dedi. Bu sohbetle ikimizde o günleri aynı heyecanla bir kere daha yaşamış olduk.

Yetmiş yaşımıza eriştiğimiz şu yıllarda, her 19 Mayıs günü büyük bir özlemle andığım o günler, o zaman ki arkadaşlarımla bir kere daha nasip olabilse kendimi çok bahtiyar sayarım.

18.05.2015

Sosyal  Medyada  Paylaş

     
YAZARIN DİĞER YAZILARI
OKUR YORUMLARI
DEDEDEN TORUNA ÖVÜNÇ DUYULACAK 250 YILLIK BİR GEÇMİŞ
Acizane köşemde yayınladığım yazılarıma zaman ayırıp yorum göndermek lütfunda bulunan okuyucularımıza en kalbi teşekkürlerimi arz ederim. Sehven yorumlarının altına isim yazmayı unutan sayın okuyucularımın köşemdeki mail adresimden (yazı başlığının altında) bana ulaşmalarını hasseten rica ederim.Saygılarımla.
ABDULKADİR ÇAPANOĞLU -- 11.07.2018 10:46
DEDEDEN TORUNA ÖVÜNÇ DUYULACAK 250 YILLIK BİR GEÇMİŞ
Uzun süre okuyamadım okuduğumda engüzel yazı oldu emeğinize sağlık hocam
Adınız ve Soyadınız -- 09.07.2018 16:56
DEDEDEN TORUNA ÖVÜNÇ DUYULACAK 250 YILLIK BİR GEÇMİŞ
ELLERİNİZE SAĞLIK GERÇEK OLAYLARI SAPTIRMADAN BİREBİR GERÇEKLERİ SAPTIRMADAN UZUN ARAŞTIRMALAR YAPARAK YAPTOĞINIZ ÇALIŞMALAR İÇİN GÖNÜLDEN SONSUZ TEŞEKKÜRLERİMİ SUNARIM.
ARTO KAZANCIOĞLU -- 09.07.2018 14:24
YILMAZ GÖKSOY
Sayın Çapanoğlu,
Yılmaz Hoca'mı bu sabah ben de rahmetle yad ettim. Mekânı cennet olsun. Umarım Yozgatlı onu takdir eder ve unutmaz.
Selam ve saygılar.
Ahmet Yaşar Ocak -- 07.06.2018 23:29
TELTELİ
Yazınızı soluksuz okudum ve o günlere yetişemediğim için de hayıflandım . Bahsi geçen Şadiye hn ile babaannemin görüştüklerini hatırlarım. Hafızam yanıltmıyor ise bir defa ben de rast gelmiştim. Telteliyi ilk defa duydum. Belki de pişmaniyenin atasıdır. İyi günler dilerim Selamlar.
Hasan Levent Baykal -- 02.06.2018 13:43
ULUS, CEBECİ, SAMANPAZARI’NDA UÇAN DAİRE GÖRÜLDÜ
Ben de birkaç kez gördüm. En uzun sürelisi İzmir'de otururken Bornova üzerindeydi. Gece vakti ışıkları yana söne uzunca asılı kaldılar.
Ben bu uzay uzaylılar işinde 70 yıldır bir tek doğru cevap alamadım. Ne yerlisinden ne de yabancısından. Voyager'lar hala uzayın derinliklerinde uçup gidiyorlar. Uzay bomboş bir otoyol olsa neyse de, her tarafta her yöne doğru çok büyük süratlerle giden irili ufaklı taş yığınları var. Üzerine geldiğini bile görsen manevra yapıp kaçamazsın. Buradan Ay'a bile bir taşa çarpmadan gidemezsin. Dünyamız atmosferine her gün meteor veya meteorit dedikleri taşlar düşüyor. Arasından nasıl geçiyorlar? Bizi kandırıyorlar mı acaba?
Mehmet Rauf Aktolga -- 16.05.2018 07:08
ULUS, CEBECİ, SAMANPAZARI’NDA UÇAN DAİRE GÖRÜLDÜ
Sayın Çapanoğlu Beyefendi;

Yazınızı ilgiyle okudum. Bu tür konular ilgi alanım içindedir. Sizin gördüğünüz bu tür cisimleri bir kaç kez bende gördüm. Birinde çok yakından takip ettim. Fakat ne olduğunu kime anlattıysam anlam veremediler. Günümüzde daha çok görünür hale geldiler. Allah hayırlara vesile kılsın. Evrende yalnız yaşamadığımızı Yüce kitabımız bildiriyor, bizde iman edip inanıyoruz.

Kaleminiz var olsun. Saygılar Hürmetler.
Kadriye ŞAHİN -- 14.05.2018 21:10
ULUS, CEBECİ, SAMANPAZARI’NDA UÇAN DAİRE GÖRÜLDÜ
Zevkle ve nefes almadan okudum . Çok enteresan.
Levent Baykal -- 14.05.2018 20:22
BERÇ KERESTECİYAN EFENDİ
ÇOK SEVGİLİ DOSTUM UZUN UĞRAŞLAR VEREREK TARİHİN GİZLİ KALMIŞ GERÇEKLERİ AYDINLATTIĞINIZ İÇİN ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM.
SİZLERLE BERABER OLDUĞUM ZAMAN HİÇ BİR ZAMAN DİN AYIRIMI İLE KARŞILAŞMADIM.SİZ DİN DİL İRK AYIRIMI YAPMADAN İNSANLARLA KURDUĞUNUZ DOTLUK VE ARKADAŞLIK TAKDİRE ŞAYANDIR.
HER ZAMAN YARDIMA HAZIR DOSTLUĞUNUZ EN BÜYÜK ZENGİNLİĞİMDİR.
SEVGİLER VE SAYGILARIMLA
ARTO KAZANCIOĞLU -- 27.04.2018 12:26
BERÇ KERESTECİYAN EFENDİ
Her zamanki gibi çok enteresan ve güzel bir yazı. Ben 8 sene bir Ermeni takımı olan ŞİŞLİ SPORDA basketbol oynadım.Çok Ermeni dostum var ve onların hiç bir biz Türklere kötü davranışlarını görmedim. Allah birdir. İnsanlarda kardeştir. Teşekkür ederim. Selamlar ve sevgiler
Taylan Emcioğlu -- 27.04.2018 12:11
YAZARA GELEN DİĞER OKUR YORUMLARI
Yozgat Gökhan BALCI
YOZGAT GAZETESİ WEB SİTESİ Yayın başlangıcı Mart 2006
YOZGAT Gazeteclik, Matbaacılık ve Reklamcılık Ltd.Şti. Kurucusu : Osman Hakan KİRACI
© Copright (Tüm Hakları Saklıdır. ) izin alınmadan ve kaynak gösterilmeden alıntı yapılmaz
Tel : 0 (354) 212 46 46 Sitemiz Basın Meslek ilkelerine uymayı taahhüt eder. / yozgatgazetesi@yahoo.com
FAX: 0 (354) 217 49 00