BİZİ TAKİP ETMEK İÇİN TIKLAYIN

                
 20.01.2018 YOZGAT'IN ve YOZGATLININ GAZETESİ SIK KULLANILANLARA EKLE  
 
 
Arama
 
Google
 
Şu anda
:
246
Dün
:
4936
Toplam
:
13338729
A'dan Z'ye A.Kadir ÇAPANOĞLU
HACIBEKTAŞİ VELİ DERGÂHINDA ÇAPANOĞULLARI TUZU
capanoglukadir@yahoo.com.tr
Hacı Bektaş Velî Hazretlerinin, (1209-1271), mürşidi Baba İlyas-ı Horasani’nin, 1240 yılında vefatını müteakip, o zamanki adı “Sulucakarahöyük” olan Hacıbektaş’a gelerek burada kendi adına bir zaviye kurduğu bilinmektedir. Hacı Bektaş ilçesine yerleşen Hacı Bektaş-ı Veli, ilk olarak bugünkü müzenin çekirdeğini oluşturan Çilehane (Kızılcahavlet) adlı küçük odacığını yaptırmıştır. 13. yüzyılda, kurulan Hacı Bektaş Veli Külliyesi, Orhan Gazi, I.Murad (Hüdavendigâr), Yıldırım Bayezid ve Yavuz Sultan Selim zamanında yapılan eklerle genişletilmiş ve Selçuklu, Karaman, Osmanlı mimari üslûbu ile düzenlenerek “Bektaşîliğin teşekkül devresi” olarak tanımlanan XIV. yüzyılda, eskisinden daha geniş kapsamlı tarikat külliyesi niteliğinde bir yapı topluluğunun şekillendiği bugünkü şeklini kazanmıştır. 1209 yılında Horasanda doğduğu ve 1271 yılında eski adı Sulucakarahöyük olan bugünkü Hacıbektaş’ta hakka yürüdüğü kabul edilen Hacı Bektaş-ı Veli, Hoca Ahmet Yesevi ocağında yetişmiş daha sonra İran, Irak, Arabistan ve Suriye üzerinden Anadolu’ya gelmiştir.

Antep, Antakya, Maraş, Sivas, Tokat, Amasya, Çorum, Yozgat ve Kırşehir’den sonra Sulucakarahöyük ‘e yerleşen Hacı Bektaş-ı Veli, burada hoşgörü, insan sevgisi ve toplumsal eşitliği temel alan felsefesini yaymıştır. Mimarlık tarihi yönünden M.13. yy. ve 20.yüzyıllar arasında tamamlanmış olan Hacıbektaş Veli Dergahı, tarihsel süreç, içinde birçok kez restorasyon(yenileme) görmüştür. Külliye, Orhan Gazi, Murat Hüdavendigar, Yıldırım Bayezid, III. Selim ve II. Abdülmecit dönemlerinde onarılmıştır. III.Selim döneminde Anadolu’nun en büyük ayanlarından olan ve ayn-ül ayan (ayanların en gözdesi) diye tarif edilen Çapanoğlu Mustafa Bey (1782) ve kardeşi Süleyman Bey(1788) tarafından iki defa onarılmıştır.

II. Mahmud tarafından Yeniçeri Ocağı ile birlikte 1826’da Bektaşîlik de lağvedilmiş, bu arada, “kâdim” addedilerek yıktırılmayan diğer Bektaşî tekkeleri gibi, Pir Evi de Nakşibendiyye tarikatına devredilmişti. Ancak Tanzimat’ın getirdiği serbestinin sonucunda Hacı Bektaş Velî Külliyesi’nde de bir yeniden yapılanmanın yaşandığı, XIX. yüzyılın ikinci yarısı ile XX. yüzyılın ilk çeyreğinde bazı yeni birimlerin inşa edildiği, ayrıca birçok onarım gerçekleştirildiği gözlenmektedir.

Tekkelerin ve türbelerin 1925’te kapatılması üzerine Hacı Bektaş Velî Külliyesi bir müddet Numune Ziraat Mektebi olarak kullanılmış, bu dönemde Maarif Vekâleti Asâr-ı Atika ve Hars müdürü olan H. Zübeyir Koşay’ın gayretleri ile tekkenin barındırdığı eşya dağılmaktan kurtarılmış, içlerinde sanat değeri olanlar, envanterleri yapılarak önce Ankara Kalesi’ndeki bir depoya, sonra Ankara Etnoğrafya Müzesi’nin kurulması üzerine söz konusu müzeye taşınmıştır. Külliyenin geniş kapsamlı onarımına 1958’de Millî Eğitim Bakanlığı tarafından başlanmış, 1959’dan itibaren Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından devam edilmiş, büyük ölçüde aslına uygun biçimde tamir edilen yapı topluluğu, özgün eşyası ile tefriş edilmek suretiyle 16 Ağustos 1964’te müze olarak ziyarete açılmıştır.

Nevşehir ili Hacıbektaş ilçesi Bâla Mahallesi, Kayseri Caddesi üzerinde bulunan Hacı Bektaş Velî Dergâhı, Hacı Bektaş Velî’nin türbesi, Hacı Bektaş Velî’nin oğlu Seyyid Ali Sultan tarafından 1385 yılında yeniden yaptırılmıştır. Sultan II. Bayezit 1485-1486 yıllarında türbenin çevresini düzenlettirmiş ve kubbesini de kurşunla kaplatmıştır. Sultan IV. Mustafa’nın 1807’deki onarımından sonra Sultan II. Mahmut 1827 yılında türbe dışında kalan bütün yapıları yıktırmış ve dergâh avlusunun doğu köşesine cami yaptırmıştır. Sultan Abdülaziz İstanbul’dan gönderdiği mimarlar ile Hacı Bektaş Velî Dergâhı Postnişini Ali Celaleddin Çelebi’nin kontrolünde yapı topluluğunu yeni baştan yaptırtmış ve türbeleri de onartmıştır. Sultan II. Abdülhamit de 1895’te dergâhı onartmış, genişletmiş ve bugünkü durumuna gelmesini sağlamıştır.

1950 li yıllarda onarımı tamamlanarak Kültür ve Turizm Bakanlığına bağlı bir müze olarak ziyarete açılan dergâhın 32 yıl müdürlüğünü yapan Sn. Ali Sümer Bey(ö. 12.02 2007), bakın nasıl anlatıyor kısaca göz atalım. “Burası 1925 yılında 625 sayılı yasa ile diğer tekke ve türbelerle birlikte kapatılmıştır. Kapatıldıktan sonra Ziraat Tatbikat Bahçesi ve Jandarma Karakolu’na dönüştürülen Hacı Bektaş Veli Külliyesi’nin bir kısmı ise okul olarak kullanılmıştır. Ankara’da kurulan heyet gelmeden önce Kırşehir’de oluşturulan mahalli bir heyet Hacı Bektaş’taki eşyaların bazılarını ihale usulü ile satmıştır. Kırşehir Vakıflar Memurluğu’na bağlı olan Hacı Bektaş Veli Müzesi’nde bulunan belgeler Ankara’ya taşınmış ve Cacabey Medresesi’ne kapatılmıştır. O dönemde belgelerin kapatıldığı oda yeni restore olmuştur ve penceresi açık olan odanın sıvalarının dökülmesi sonucu belgeler hasar görmüştür. Zarar gören belgelerden 43 tanesi Hacı Bektaş’a aitti. Müzayedede halkın almadığı eşyalar ise Ankara’ya getirilmiştir. Yemek kazanları Kırşehir’de hastane ve jandarma tarafından alınarak kullanılmıştır. Külliye’den alınan halı ve kilimler ise İstanbul Süleymaniye Camisi’nde bir depoya gönderilmiştir. Bunlar daha sonra Türkiye’deki ulu camilere dağıtılmıştır. Şu anda Türkiye’nin birçok yerine dağılmış bulunmaktadırlar. Madeni eşyalar üzerinde Hacı Bektaş-ı Veli’ye kimin tarafından hediye edildikleri yazıldığı için tesadüfen bu eşyalara tekrar ulaşılabilmiştir. Aralarında Atatürk’ün 23 Aralık 1919’da Hacı Bektaş Veli’ye ziyareti sırasında kahve ikram edilen altın fincan zarfının da bulunduğu birçok eşyaya ise ulaşılamamıştır. İstanbul Topkapı Sarayı’ndan bulunarak getirilen Hz. Ali’nin ceylan derisi üzerine yazmış olduğu Kur’an-ı Kerim Secde Suresi’ne hiçbir şekilde değer biçilemez. Tesadüfen karşılaşılan eşyalar geri satın alma ya da bağış yolu ile toplanmıştır. Hastane ve Jandarma tarafından harç yapma işinde kullanılmakta olan kazanlar ise onların demirbaşından silinip müzenin demirbaşına kaydedilmesi yolu ile alınmıştır. Türbe’nin kapalı olduğu dönemde tamir ve onarım işleriyle ilgilenilmemiştir. Hatta bazı yerlerin kurşunları çalınıp harap edilmiştir. Ancak 1957 yılında zamanın başbakanı Adnan Menderes, Tarım ve Orman Bakanı Nedim Ökmen ile Başbakanlık Müsteşarı A. Salih Korur bakım ve onarım işleri ile ilgilendiler. İlerde müze olarak açmak amacıyla Vakıflar Genel Müdürlüğü, Hacı Bektaş Veli Külliyesi’ni restore ettirmeye başlamıştır. Nihayet 16 Ağustos 1964 Pazar günü yurdun çeşitli yerlerinden gelen 44 bin kişilik bir topluluk ile Devlet protokol adamları ve basının katılımlarıyla görkemli bir açılış töreni yapıldı.”

Yazımızı Kahramanmaraş Milletvekili Sayın Durdu Özbolat’ın 21.05.2012 tarihli 7/7042 Esas No’lu soru önergesine zamanın Turizm ve Kültür bakanı Sayın Ertuğrul Günay’ın cevabı ile bitirelim.

Soru 1- Alevilerin inanç merkezlerine ücret karşılığı girmesini uygun buluyor musunuz?

Cevap 1- Bakanlar kurulunun 02/04/1960 tarihli ve 4/12832 sayılı kararı ile müze olarak açılması kabul edilen Hacı Bektaşi Veli Külliyesi onarımı yapıldıktan sonra müze biçiminde düzenlenerek halkımızn ziyaretine açılmıştır. Külliyenin tüm birimleri ile birlikte müze olarak işlevlendirilmesi ve türbenin de külliyenin içinde yapı topluluğundan bağımsız bir birim olmaması nedeniyle, Hacı Bektaşi Veli’ye ait türbenin ziyaret saatleri müzenin ziyarete açık olduğu mesai saatlerine göre düzenlenmiş olup, müze girişinden 3 TL. Ücret dışında türbe ziyareti için ilaveten bir ücret alınmamaktadır. Ayrıca, 1964 yılında Bakanlar Kurulu tarafından her yıl 16 Ağustos Hacı Bektaşi Veli’yi Anma Günü olarak kutlanmasına karar verilmiştir. Bakanlığımız kararı gereği son iki yıldır Ağustos ayı boyunca ziyaretçilerden herhangi bir ücret alınmamaktadır.

Soru 2- Müzeye girişte alınan ücret, neden yalnızca Bakanlığınız bünyesine aktarılmaktadır? Hacıbektaş Belediyesine herhangi bir pay vermeyi düşünüyor musunuz?

Cevap 2- Bakanlığımıza bağlı müzeler, müze haline konulmuş tarihi binalar ile düzenlenmiş ören yerlerinden elde edilen gelirler 2252 sayılı Döner Sermaye Kanunun ve bu Kanuna istinaden yayınlanan Döner Sermaye yönetmeliği gereğince Merkez Müdürlüğünce tahsil edilmekte olup, elde edilen gelirler bu yerlerin bakım, onarım, teşhir, tanzim ve küçük çaplı giderlerinin karşılanmasında kullanılmaktadır. Ayrıca elde edilen gelirin ŷ i belediye payı olarak Hacıbektaş Belediye Başkanlığına aktarılmaktadır. Ayrıca Bakanlığımız Döner Sermaye İşletmesi Merkez Müdürlüğünce 2005 ve 2009 yıllarında söz konusu türbe’nin bakım-onarım ve tadilat işleri için toplam 205.626 TL. ödenek aktarılmış olup, temizlik ve güvenlik hizmetleri de Merkez Müdürlüğümüzce gönderilen ödenekler ile yapılmaktadır. Yine, Bakanlığımız Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğünün 2010 yılı yatırım programından gönderilen 1.120.000 TL. Ödenekle, Hacıbektaş-i Veli Külliyesinin içinde yer alan; Pir Evi, Balım Sultan Türbesi ve Camii kalem işleri, onarımı, halıların yenilenmesi, restorasyonu, jeneratör alımı, ana pano ve kabloların yenilenmesi, mevcut elektrik dağıtım panolarına ait kabloların değiştirilmesi, mevcut hava perdelerine elektrik besleme kablosu çekilmesi, güvenlik sistemi gibi elektrik tesisatı imalatları, teşhir-tanzim ve çevre düzenlemesi işleri yapılmıştır.

Soru 3- Hacıbektaş’ta hâlihazırda 50 civarında hediyelik eşya satan dükkânla ilgili bir öneriniz var mıdır? Burada çalışan vatandaşların ve ailelerin durumu ne olacaktır.

Cevap 3- Hacı Bektaşi Veli müzesinin sahip olduğu tarihsel ve kültürel zenginliklere yaraşır ve yörenin özgün kültürünü yansıtır nitelikte Bakanlık kontrolünde üretilecek ürünlerin halkımızın beğenisine sunulacağı hediyelik eşya ünitesinin, gerek ürün kalitesi gerekse tasarım konularında bölgedeki örneklerine örnek olacağı değerlendirilmektedir. Dolayısıyla, ürün kalite standartlarında ortaya çıkacak bu yükselişin, gerek bölge halkında gerekse Havı Bektaşi Veli Müzesi ziyaretçilerimiz nezdinde sunulacak hizmetin niteliğini bir kat daha artıracağına şüphe yoktur. Kaldı ki sınırlı bir mekânda hiçbir yeni yapı oluşturulmaksızın Bakanlığımız kontrolünde oluşturulacak satış ünitesinin, yazıda belirtilen diğer 50 hediyelik eşya dükkanının ticari faaliyetini tümüyle engelleyebileceği varsayımının gerçekçi olmadığı düşünülmektedir.

Soru 4- Müzenin içinde yapılması düşünülen hediyelik eşya reyonları müzedeki o ruhani havayı ve mistik yapıyı bozmayacak mıdır?

Soru 5- Bakanlığınız bünyesindeki bu çalışmaya kimler, ne zaman karar vermişlerdir? Bu yapılanları gözden geçirmeyi düşünüyor musunuz?

Cevap 4 ve 5- Müze ve ören yerlerimizin sahip oldukları tarihsel ve kültürel zenginliklere yaraşır, modern vitrinlere kavuşturulabilmesi amacıyla Bakanlığımız bir kamu özel sektör işbirliği modeli geliştirmiştir. “Müze ve Ören Yerleri Satış Alanları ve Ticari Faaliyetlerin Yönetimi, Yürütülmesi, Geliştirilmesi, Ürün ve Hizmet Tedariki Projesi” 29.05.2009 tarihi itibariyle 8 yılı kapsayan bir işbirliği anlaşması imzalanmıştır.

Bakanlığımıza bağlı proje, 55 müze ve ören yerimizde yeni ve çağdaş ticari faaliyetlerin yönetimi, yürütülmesi, geliştirilmesi, ürün ve hizmet tedariki sözleşmesi kapsamında yer alan Hacıbektaş Müzesinin bahçesinde hali hazırda bulunan ve depo olarak kullanılan yapının bir bölümü Nevşehir Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Kararı çerçevesinde, iç mekânı da basit onarım kapsamında yapılacak tadilatla satış mağazası olarak düzenlenecek ve müze alanı içinde yeni bir yapılaşmaya yol açmayacaktır. Anılan satış mağazasında çağdaş ve entelektüel beğeniye uygun, ulusal kimlik özellikleri taşıyan, malzeme, tasarım,teknik, işçilik ve sunuş bakımından üstün nitelikli ürünlere ve mekana özl tasarımlara yer verilecektir. Bu nedenle söz konusu mağazanın faaliyete girmesi halinde, müzedeki ruhani havayı ve mistik dokuyu bozacak herhangi bir unsur oluşmayacaktır. Bakanlık mühürü.

27.06.2014

Sosyal  Medyada  Paylaş

     
YAZARIN DİĞER YAZILARI
OKUR YORUMLARI
CEP TELEFONU YASAKLANSIN MI, YASAKLANMASIN MI?
Abdülkadir Bey,
Eskiden Mafialar vardı, her taraflar bunların kontrolündeydi. Kanun kuvvetleri bile bunlarla uğraşamazdı. Şimdilerde bunlar bitti gibi göründüysede bu sefer MEDYA MAFİACILIĞI BAŞLADI!.Yok artık makinalı ile taramıyorlar ama milyonların önünde delilsiz, evraksız, kulaktan gelen yalan dolanlarla İNSANLARI LEBLEBİ GİBİ HARCIYORLAR.
Diyeceksinizki ülkede kanun var, mahkemeler var. YOK...ben inancımı kaybettim. Şayet bu ülkede kanun olsaydı bir kere bu medya mafialarına DUR DERLERDİ. Ama birde şu var hani derler ya '' bu başa bu tarak '' ayni öyle. Böyle seyirciye böyle show. Ülkelerde TV programlarının içeriğini seyircinin isteği belirler. Şu an kaç milyon Türk sınırımızda ne oluyoramı bakıyor yoksa kim ile kim
''ne!'' etmiş o programlarımı seyrediyor?
Bu gündüz programlarında güya avukatlar var !!! Yahu bu kadar belgesiz itelemeye, kariyer sahibi insanları rezil etmeye, aile mahremiyetini car car car açıklamaya ne HAKLARI VAR ?
Heye heye taşıyın mahkemelere...Kanal kiminmiş ? Showu yapanların arkalarında kimler varmış, reytingden kaç para dönüyormuş...
Şöyle bitireyim, BAZEN SERT KAYALARADA ÇARPILIR !
hamiyet Nagel -- 17.01.2018 14:43
ŞU HRİSTİYAN BAYRAMI
Sayın Abdulkadir Çapanoğlu,
Yeni yıl olgusunu irdeleyişinizden dolayı sizi kutluyorum. Okuma kültürü çok zayıf bir toplum olduğumuzdan insanlarımız çok rahat yönlendirilebiliyor. Bir de bilinçli biçimde yapılan yanlış yönlendirmeler devreye girince iş çığırından çıkıyor. Kendi kültürel değerlerimizi başkalarına öyle kolay kaptırıyoruz ki anlatmak olanaksız. Çünkü bu değerlerimizin farkında değiliz. Yeni yıl olayı da böyle. İslamiyetin benimsenmesinden önce kutladığımız yeni yılı, kendi kültürümüz çerçevesince tüm dünyaya yayacağımız yere, özellikle Batı kültürünün dinsel yaklaşımlarına teslim etmişiz kendimizi. Kuşkusuz biraz da İslamiyetin bazı kesimlerce bir çıkar aracı olarak kullanılmasının da bunda etkileri var. Durum böyle olunca ne yazık ki insanların bir özel günü çoluk çocuklarınca eğlenerek geçirmesi bazı çevreleri rahatsız ediyor. Acaba yazınızı okuyunca yeni yıl kutlamalarına bir Hıristiyan geleneği olarak bakanlar ne diyecekler?...
Saygılarımla.
Muhsin Köktürk -- 01.01.2018 18:43
CAHİLDİM DÜNYANIN RENGİNE KANDIM
Koskoca bir şehirde böyle saçma sapan bir pazar anlayışı olurmu. Pazar yeri diye yaptıkları yerde otopark yok, süt yoğurt pazarı yozgatın bir ucunda sebze meyve pazarı öbür ucunda böyle bi pazar Yozgat Yozgat oldu olalı görmedi. Rezalet diz boyu efendiler sahipsiz memleket. Herşeyin bir kuralı usulü kaidesi olur. Pazar pazar benzemez oldu. Böyle gidrse bırakın çoruma semer satmak için getmeyi, yakın zamanda 1 kilo süt almak içinde gitmek zorunda kalacağız.
Adınız ve Soyadınız -- 13.12.2017 14:27
BİR ANI
Sayın Çapanoğlu, gönderdiği yazısından girişimci bir ruha sahip olduğunu tahmin ettiğim Sayın Nusret Alper beyi tebrik ediyorum. Keşke aynı karakterdeki kişiler dernek gibi, kooperatif gibi bir çatı altında örgütlenebilseler. Basından takip ettiğim kadarı ile Yozgat kadınları erkeklerinden daha cesur ve daha girişkenler. Hâlbuki, Yozgat’ımız birçok konuda bakir sayılır. Üzüldüğüm bir taraf da kendi esnafımız varken dışardan gelen esnafın açtığı işyerlerine Yozgat yerli halkının daha fazla itibar etmesi. Bu arada Sayın Belediye başkanımızın gerek lise caddesindeki gerekse kuyumcular caddesindeki düzenlemesinden sonra alışverişte sanki daha bir canlanma olduğu izlenimi taşıyorum. Umarım öyledir. Saygılarımla.
SUDE ÖZTÜRK -- 07.12.2017 10:45
PAZARDAN PAZARA
Sayın Çapanoğlu,
Pazardan pazara yazınızı üzülerek okudum. Meyve sebze pazarı ile süt yoğurt peynir pazarının birbirinden uzakta olmasının sebebini anlayamadım. Şehirlerin pazarlarında hepsi aynı pazarın içinde ama kendilerine ayrılan yerlerde olurlar. Bu pazarlarda o kadar çok çeşit var ki mutfak eşyası satanlar, giysi satanlar, güneş gözlüğü satanlar, iç çamaşırı satanlar, ayakkabı satanlar vs. Yozgat pazarında ise bunlar değil köylünün getirdiği ve kendi ürettiği ürünleri kolayca pazarlayabilmesi isteniyor. Umarın Belediye Başkanlığı ve Valilik buna göre tedbir alırlar. Bu araştırma yazınız için sizi kutluyorum. Saygılarımla
SUDE ÖZTÜRK -- 23.11.2017 12:44
PAZARDAN PAZARA
Bu yazanlar doğru ve Yozgat gerçekten bu hale geldiyse Yozgat bitmiş demektir. Alıcının satıcının köylüsüyle kentlisiyle tüm ahalinin pazardan ihtiyaçlarını karşılayabileceği pazar yeri yapılamıyorsa boş yere organize sanayi yapmaktan, sanayileşmekten, tarımı güçlendirmekten bahsetmesin kimse yazık çok yazık. Oysa istimlak edilip güzel bir haftA alık pazar yeri yapılsa alıcı da satıcı da yaşadığı bu sıkıntıdan kurtulur.
RIZA KAYACAN -- 22.11.2017 15:27
PAZARDAN PAZARA
Yazınızı Yozgat Ziraat Odası Başkanı, Damızlık Büyükbaş Hayvan Yetiştiricileri Birlik Başkanı, Kücükkbaş Hayvan Yetiştiricileri Birlik Başkanı, Ticaret Odası Başkanı ve Yozgat Belediyesinden okuyan oldu mu çok merak ediyorum. Yozgatta salı günleri süt yoğrurt almak, yerli sebze meyve almak için ayrı ayrı pazar yerleri canımıza tak etti. Nerde bu köylünün ziraat odası başkanı niye sahip çıkmıyor Yozgat köylüsüne,alıcıyıda düşünen yok satıcıyıda
Ahmet Bulut -- 21.11.2017 13:20
PAZARDAN PAZARA
Sayın Çapanoğlu Beyefendi; Eskiden tüm ahali, köylü kentli bir birini tanırdı. Babam Rahmetli, ilçe köylerinde yaşayan insanların, kim kimle akraba onların bile seceresini bilirdi. Elbette ki, alış veriş, yol arkadaşlığı, borç alma gibi durumlar insanları bir birine yaklaştırıyor kaynaştırıyordu. Eski hayatlar zor, meşekkatli fakat bir o kadar da neşeli, mutlu, paylaşımcı yaşanırmış. Şimdi bankalar borç urganını insanların boynuna geçiriyor. Kimse kimseyi göremiyor.

Yine ince iğneyle kuyu kazıp, geleceğe miras hazırlamışsınız.

Saygı ve hürmetlerimle Selamlar
Kadriye ŞAHİN -- 20.11.2017 22:26
PAZARDAN PAZARA
Sayın Abdulkadir Çapanoğlu,
Yazınızı ilgiyle okudum. Şöyle çocukluk günlerine döndüm bir an. Babamla o salı pazarlarında alışveriş ettiğim günler geldi aklıma. Her şeyin en doğalını ilk elden alıp yerdik. Hiç unutmam, üzümü kasayla alırdık köylülerden. Canlı tavuk, yağ, yoğurt, şimdi arayıp da bulamadığımız organik yumurtalar, daha neler neler...
Ne kaldı ki geçmişin o güzelliklerinden?... O birbirinden bağımsız, bahçeli evler yok oldu. Güzelim "Bademlik" yok oldu. Çamlık o eski özgün havasını yitirdi. O nostaljik faytonlar ortadan kalktı. O eski komşulukların yerinde yeller esiyor şimdi. Kısacası geçmişin tüm güzellikleri silindi belleklerimizden.
Deşme yaramı be kardeşim, deşme! İnan ki gözlerim yaşarıyor o çocukluk günlerimi anımsarken. Ah nerede o eski günler?...
Muhsin Köktürk -- 20.11.2017 21:47
PAZARDAN PAZARA
ABDULKADİR BEY YAZINIZDA GEÇENLERİN TAMAMI ÇOK DOĞRU TESPİTLER YOZGATINMERKEZ KÖYLERİ YÖNLERİNİ KENDİLERİNİ KÖYLERİNE EN YAKIN İLÇELERE İLÇELER VE İLÇELERE BAĞLI KÖYLER İSE İLÇEDE TEMİN EDEMEDİKLERİ HER TÜRLÜ İHTİYAÇ İÇİN YÖNLERİNİ KENDİLERİNE KOMŞU VİLAYETLERE VEYA KOMŞU VİLAYETLERİN İLÇELERİNE ÇEVİRMİŞ DURUMDALAR. YOZGAT ŞEHİR MERKEZİ BİTAP VE SAHİPSİZ HALDE
Adınız ve Soyadınız -- 17.11.2017 14:42
YAZARA GELEN DİĞER OKUR YORUMLARI
 
Yozgat Gökhan BALCI
YOZGAT GAZETESİ WEB SİTESİ Yayın başlangıcı Mart 2006
YOZGAT Gazeteclik, Matbaacılık ve Reklamcılık Ltd.Şti. Kurucusu : Osman Hakan KİRACI
© Copright (Tüm Hakları Saklıdır. ) izin alınmadan ve kaynak gösterilmeden alıntı yapılmaz
Tel : 0 (354) 212 46 46 Sitemiz Basın Meslek ilkelerine uymayı taahhüt eder. / yozgatgazetesi@yahoo.com
FAX: 0 (354) 217 49 00