BİZİ TAKİP ETMEK İÇİN TIKLAYIN

                
 20.01.2018 YOZGAT'IN ve YOZGATLININ GAZETESİ SIK KULLANILANLARA EKLE  
 
 
Arama
 
Google
 
Şu anda
:
232
Dün
:
4936
Toplam
:
13339182
A'dan Z'ye A.Kadir ÇAPANOĞLU
BİR KİTAP
capanoglukadir@yahoo.com.tr
. . .
[Arkadaşlar kendi aramızda kim çok tavaf yapacak diye, yarış halinde tavaflar yapıyorduk. Tavafta bir zat gördüm. Devamlı oradaydı. Günün herhangi bir saatinde, ne vakit Kâbe’yi tavaf için kalabalığa karışsam önümde orta boylu, nur simalı o zâtı görüyordum. Bir türlü ondan önce tavaf yapamadım. Bunun üzerine ben, o zâtın kim ve nereli olduğunu merak etmeye başladım. Yabancı zannettiğim, ülkesini ve dilini bilmediğim biriyle anlaşamayacağımı düşünerek, sormaktan ve konuşmaktan çekindim, soramadım. O sene hacda olan Mehmet Zait Kotku hazretlerine bunun hikmetini sormaya karar verdim ve gidip ona sordum. Bana, “Sor bakalım ne yer ne içermiş?” dedi. Ben bu durumu birlikte olduğumuz Konyalı arkadaşlara açıkladığımda, bana, “Sorup da ne yapacaksın. Âlemin bedevisi seni nerden anlayacak, kim bilir hangi millettendir. Senin Türkçeni kim anlayacak” diye bana itiraz ettiler. Bunun üzerine, bende tek başıma tekrar tavaf mahalline gittim. Baktım ki o zât yine orada. Gayret edip arkasından ona yaklaşmak üzereyken, arkaya döndü ve gülümseyerek elimden tuttu, bana doğru eğilerek “Zemzem yer, zemzem içerim” dedi. Kendisini her gün tavafta gördüğümü, nereli ve kim olduğunu merak ettiğimi söyledim. Yozgatlı olduğunu, Ahmet Ergin [Efendi] dediklerini söyledi].

Değerli okurlar, bu yazımda size yine bir kitaptan bahsedeceğim. Kitabın ismi “GÖNÜL UFKUNDA BİR ŞEYH, BİR ŞEYHZADE”. Yazarı, Yozgat’ımızın canlı tarihi Dr. Ali Şakir Ergin Hocam. Yüksek tahsilini,
Ankara Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Arap Dili ve Edebiyatı Kürsüsünde tamamladı. Doktorasını da aynı kürsüde yaptı. Yirmi yıla yakın, yurt içinde ve dışında çeşitli Üniversitelerde çalıştı. Bir dönem (1987-1991 arası) Milletvekili oldu. 1992 yılında siyasetten çekildi. Memleketi olan Yozgat’a yerleşti. Halen Yozgat’ın tarihi ve kültürü ile ilgili çalışmalar yapmaktadır.

Ailesi Horasan taraflarından Anadolu’ya göç eden Oğuz Boyundan olan Şeyhzade Ahmet Şevki Ergin Hocaefendi’nin bir asra yakın (doksan beş yıllık) ömründe, yaşadığı devirleri ve görüp anlamaya-hazmetmeye çalıştığı olayları Ali Şakir Ergin Hocam, özenle biriktirdiği belge ve bilgiler ile anılarını da ekleyerek özenle ve çok akıcı bir ifade ile kaleme almış. Kolayca okunuyor.

Kitabın tanıtımına müsaadenizle Prof. Ahmet Yaşar Ocak Hocamızın yazısından başlayacağım. Ahmet Yaşar Ocak Hocamızın uzun takdim yazısında, Osmanlı Devleti hakkındaki şu cümlesi dikkatimizi çekiyor; “Osmanlılar, Altı asırdan fazla devam eden varlığıyla Orta Doğu ve Balkanlar’da önemli bir siyasi istikrar unsuru oldu. Hâkimiyeti altındaki toplumlar bu uzun asırlar boyunca Pax Ottomanica (Osmanlı Barışı) denilen bir düzen içinde, bir arada yaşatmanın ötesinde, idari, ilmi, edebi, mimari ve güzel sanatlar alanında orijinal ve parlak bir varlık ortaya koydu”.

Yaşar Ocak Hocam Türkiye’nin siyasi, içtimai ve kültürel hayatında 1950 lerden beri yaşanan ilerici-gerici kutuplaşmasına da dikkat çektikten sonra uzun yazısını şöyle bağlıyor. “ İşte bu satırlara konu olan Şeyhzâde Ahmet Şevki Ergin son Osmanlı bakıyyesi taşra uleması ve sufiyyesinden sadece biri idi. O her iki sıfatı da kendinde toplamış, gerek ilmi, gerekse takvası ve ahlaki faziletleri ile memleketinde bu mühim tarihi misyonu ifa etmeğe çalışan bir “isimsiz son Osmanlı” idi diyor.
Değerli Prof. Ahmet Yaşar Ocak Hocam kitabın sonundaki uzun yazısını da şöyle bitiriyor. “Şeyhzade Ahmet Şevki Ergin Beyefendi, Yozgat kasabasının şahsiyetiyle özdeşleşmiştir. Yozgatlı demek, Şeyhzade Ahmet Beyefendi demektir.” Çok güzel ve yerinde bir tespit. Kitabı okuduğunuzda muhtelif şehirlerde birbirlerini ilk defa gören ister yüksek mevkide, ister esnaftan, ister seyyah olsun muhtelif insanların Yozgat ismini duyduklarında büyük bir saygı ile Şeyhzade Ahmet Efendi Hoca’dan bir haber alabilmek, ona sevgi ve saygılarını iletmek için nasıl çaba sarf ettiklerini sizde fark edeceksiniz
Dr. Ali Şakir Ergin Hocam, kitabının birinci bölümünde önce Şeyhzade Ahmet Efendi’nin çocukluğundan itibaren maceralı tahsil hayatı, ilk memuriyet yıllardan itibaren yetişmesinde çok büyük emeği olan ve Çapanoğullarının Yozgat’ta kurdukları, Prof. Dr. M. Öcal Oğuz Hocam’ın da Bozok Üniversitesi’nin kuruluş tarihi buradan başlatılmalı dediği, Demirli Medrese’de Cumhuriyet’ten önce ve sonra hocalık yapan manevî mürşidi Dedikhasanlı Şakir Efendiyi, arkasından da son hocası, Mürşid-i Kâmil Mustafa Hulûsi Efendiyi tanıtıyor.

İkinci bölümde, Ahmet Şevki Ergin Hoca’nın aile çevresi, çocukluk yılları, tahsil hayatı, gerçekleşmeyen Kahire hülyası, yeni Türk alfabesini öğrenmek için kursa gidişi, evlenmesi, köy muallimliği, köyün hem muallimi hem hocası olması, Şakir Efendi ile müşerref olması, Gezici Başöğretmenliği, İmam-Hatip Okulu öğretmenliği, 1950 lerde önce kendine gelen mektupların damgalı ve damgasız pullarını çıkararak, sonra PTT’nin çıkardığı pulları biriktirerek pul koleksiyonu yaptığı gibi birçok olay ve anı ile Hocaefendi’nin vefatı ve cenazesinin kaldırılması ve tedfini anlatılıyor.

Bu bölümde, cenazedeki izdihamdan ve bilhassa gurbette olup da Şeyhzadeler Türbesini ziyaret şansı olmayanlar için türbeden güzel fotoğraflar var. Çok hoşuma giden ibret verici bir anısını sizinle paylaşmak istiyorum.

“Şeyhzade Ahmet Şevki Ergin Efendi, Gezici Başöğretmenliği sırasında at beslemiş olduğundan iyi bir at binicisi imiş. Bu merakından dolayı yarış atı cinsinden iyi bir at alır. Hocası cennetmekân Şakir Efendi’yi ziyarete gider. Hocaefendi’nin “Oğlum Ahmet iyi bir at satın almışsın. Atın iyisi üzerindeki binicisine gurur ve kibir verir. Bu at sana yaramaz. Çıkar onu elinden” deyince yüksek bir bedelle aldığı yarış atını kardeşine verir”.

1992 yılında Özel Ergin Koleji temel atma töreninde irticalen yaptığı konuşmasında şöyle söylüyor; “İnsan yaratığı için hayatta en üstün varlık ancak bilgiye dayanır. Rabbimizin, Peygamberimize ilk emri “oku” olmuştur. Türk milleti asırlarca okumanın ve okutmanın kıymetini bilmiş, okumuş, yetişen yeni nesillerini okutmuş ve bu sayede dünya üzerinde şeref ve şan sahibi olarak yaşamıştır. Bunun içindir ki, bir ailenin çocuklarına karşı ilk görevi onları okutmak ve yetiştirmektir. Son görevi de, sonraki nesillere bırakacağı en güzel miras da onları bilgili olarak yetiştirmesi olacaktır.”

Üçüncü Bölümde, Hocaefendi’nin Ahlâkı ve tasavvuf anlayışı anlatılıyor. Bu bölümde “Tefrikayı Şiddetle Reddederdi “ başlıklı bir bahis var ki sanki bu günler için yazılmış. Hocaefendi; “önüne gelen her ferdi, mahalle spor kulüplerine ya da kendi gizli derneklerine üye kaydeder gibi adam toplayanları hiç hoş karşılamazdı. Bunlar arasında İslam dinini en güzel kendilerinin yaşayıp, kendilerinin temsil ettiğini söyleyerek Müslümanları biz ve diğerleri diye İslam’ın birleştirici ve kucaklayıp bütünleyici temel esasından uzaklaştırarak tarikat faaliyetleri gösteren, tefrika çıkaran cemaat liderleri ve cemaat mensuplarının mevcudiyetinden haberdar oldukça çok hayıflanır, böyle durumlardaki üzüntüsünü de konuşmalarında dile getirirdi” ifadelerinin ne kadar keskin bir öngörü olduğu şimdilerde daha iyi anlaşılmaktadır.

Kitabın dördüncü bölümünde, Yaptığı Hac ve Umre ziyaretleri ile diğer bazı ziyaretleri anlatılmış. İlk Hacca gidişinin olağanüstü hikâyesini okumak gerek. Tahmin edeceğiniz gibi bu bölümde Hac ve Umre ziyaretleri ile Kastamonu’ya yaptığı ziyaret ile ilgili anılar var.
Beşinci bölüm vasiyet ve mektuplar bölümü. Osmanlıca yani eski harflerle kendi el yazısı ile yazılmış ilk vasiyetme’sinin fotoğrafını görüyoruz. Kitapta hem orijinal Osmanlıcaları hem de Türkçe okunuşları yayınlanan 7 adet mektuptan, oğlu Ali Şakir Ergin Hocama gönderdiği bir mektubundaki şu paragrafı da de sizlerle paylaşmak istedim. [Kaide-i Külliye; “Ne bir şeye fazla sevinmek ve ne de fazla üzülmek doğru değildir.” Nasibinizde ne varsa karşınıza da o çıkacaktır. Elverir ki, Hakka karşı şükür vazifemizi yapmaya çalışalım. Vazifemiz bizden üstün olanlara gıpta ederek çalışmak ve maddi manevi bizden az olanları da görerek Hakka daima şükretmektir. Hiçbir hadise karşısında üzülmemektir.]
Peygamber Efendimizin “Seyahat ediniz, sıhhat bulursunuz” Hadis-i Şerifinde buyurduğu gibi seyahati çok seven Ahmet Şevki Ergin Hoca Efendi, ömrünün sonlarında, rahatsız olup yatağa bağlı kaldığı günlerde, kalkıp yürümeye takati olmadığının farkına varınca Çamlık’ın tepesindeki yüce çam ağaçlarını süzerek oraya gidemememin hüzün ve hasretiyle şöyle söyler;
Ey gönül, git atıl çamlıkların âgûş-i tenhâisine,
Arz-ı hal eyle Hâlık’ına sen söyle, kuşlar dinlesin.


Ey gönül git atıl çamlıkların tenha kucağına
Halini arz et yaratanına, sen söyle kuşlar dinlesin
. . .
Vaktiyle bir yerde bir yazı okumuştum. Yazının konusu Nebi kimdir Veli Kimdir idi. Bu yazıdan kısaca aklımda kalan şuydu; Nebi, yani peygamberler kendilerine tebliğ edilen bilgileri insanlara tebliğ etmesi emredilen kişilerdi. Veliler ise kendilerine verilmesi uygun görülen bazı bilgileri tebliğ etmesi emredilmeyen ama bu bilgileri insanları irşat etmek için kullanması gereken mürşit kişilerdi. Hacıbektaş Veli Hazretleri, Hacı Bayram Veli Hazretleri, Mevlana Hazretleri, Taptuk Emre ve Yunus gibi. Nedense Veli dendiğinde hep bu kişiler akla gelir.

Hâlbuki bu kitapta adı geçen, geçmeyen Hocaefendiler de karanlık gecelere yön veren yıldızlar gibi, Anadolu’nun dört bir bucağında, köy kasaba demeden her yerde otağ kurmuşlar, yerleştikleri çorak arazi çevresinde cahil halkı terbiye ve tenvir ederek, bunlar arasından nice olgun, kâmil insanlar yetiştirmişlerdir. Bunlar, Hak ve halk dostu Anadolu’nun mümtaz Velîleri’dirler.
Yüce Mevlâ’nın Rahmeti onlara, onların da himmet ve desteği hepimize olsun değerli okuyucularım.

18.02.2014

Sosyal  Medyada  Paylaş

     
YAZARIN DİĞER YAZILARI
OKUR YORUMLARI
CEP TELEFONU YASAKLANSIN MI, YASAKLANMASIN MI?
Abdülkadir Bey,
Eskiden Mafialar vardı, her taraflar bunların kontrolündeydi. Kanun kuvvetleri bile bunlarla uğraşamazdı. Şimdilerde bunlar bitti gibi göründüysede bu sefer MEDYA MAFİACILIĞI BAŞLADI!.Yok artık makinalı ile taramıyorlar ama milyonların önünde delilsiz, evraksız, kulaktan gelen yalan dolanlarla İNSANLARI LEBLEBİ GİBİ HARCIYORLAR.
Diyeceksinizki ülkede kanun var, mahkemeler var. YOK...ben inancımı kaybettim. Şayet bu ülkede kanun olsaydı bir kere bu medya mafialarına DUR DERLERDİ. Ama birde şu var hani derler ya '' bu başa bu tarak '' ayni öyle. Böyle seyirciye böyle show. Ülkelerde TV programlarının içeriğini seyircinin isteği belirler. Şu an kaç milyon Türk sınırımızda ne oluyoramı bakıyor yoksa kim ile kim
''ne!'' etmiş o programlarımı seyrediyor?
Bu gündüz programlarında güya avukatlar var !!! Yahu bu kadar belgesiz itelemeye, kariyer sahibi insanları rezil etmeye, aile mahremiyetini car car car açıklamaya ne HAKLARI VAR ?
Heye heye taşıyın mahkemelere...Kanal kiminmiş ? Showu yapanların arkalarında kimler varmış, reytingden kaç para dönüyormuş...
Şöyle bitireyim, BAZEN SERT KAYALARADA ÇARPILIR !
hamiyet Nagel -- 17.01.2018 14:43
ŞU HRİSTİYAN BAYRAMI
Sayın Abdulkadir Çapanoğlu,
Yeni yıl olgusunu irdeleyişinizden dolayı sizi kutluyorum. Okuma kültürü çok zayıf bir toplum olduğumuzdan insanlarımız çok rahat yönlendirilebiliyor. Bir de bilinçli biçimde yapılan yanlış yönlendirmeler devreye girince iş çığırından çıkıyor. Kendi kültürel değerlerimizi başkalarına öyle kolay kaptırıyoruz ki anlatmak olanaksız. Çünkü bu değerlerimizin farkında değiliz. Yeni yıl olayı da böyle. İslamiyetin benimsenmesinden önce kutladığımız yeni yılı, kendi kültürümüz çerçevesince tüm dünyaya yayacağımız yere, özellikle Batı kültürünün dinsel yaklaşımlarına teslim etmişiz kendimizi. Kuşkusuz biraz da İslamiyetin bazı kesimlerce bir çıkar aracı olarak kullanılmasının da bunda etkileri var. Durum böyle olunca ne yazık ki insanların bir özel günü çoluk çocuklarınca eğlenerek geçirmesi bazı çevreleri rahatsız ediyor. Acaba yazınızı okuyunca yeni yıl kutlamalarına bir Hıristiyan geleneği olarak bakanlar ne diyecekler?...
Saygılarımla.
Muhsin Köktürk -- 01.01.2018 18:43
CAHİLDİM DÜNYANIN RENGİNE KANDIM
Koskoca bir şehirde böyle saçma sapan bir pazar anlayışı olurmu. Pazar yeri diye yaptıkları yerde otopark yok, süt yoğurt pazarı yozgatın bir ucunda sebze meyve pazarı öbür ucunda böyle bi pazar Yozgat Yozgat oldu olalı görmedi. Rezalet diz boyu efendiler sahipsiz memleket. Herşeyin bir kuralı usulü kaidesi olur. Pazar pazar benzemez oldu. Böyle gidrse bırakın çoruma semer satmak için getmeyi, yakın zamanda 1 kilo süt almak içinde gitmek zorunda kalacağız.
Adınız ve Soyadınız -- 13.12.2017 14:27
BİR ANI
Sayın Çapanoğlu, gönderdiği yazısından girişimci bir ruha sahip olduğunu tahmin ettiğim Sayın Nusret Alper beyi tebrik ediyorum. Keşke aynı karakterdeki kişiler dernek gibi, kooperatif gibi bir çatı altında örgütlenebilseler. Basından takip ettiğim kadarı ile Yozgat kadınları erkeklerinden daha cesur ve daha girişkenler. Hâlbuki, Yozgat’ımız birçok konuda bakir sayılır. Üzüldüğüm bir taraf da kendi esnafımız varken dışardan gelen esnafın açtığı işyerlerine Yozgat yerli halkının daha fazla itibar etmesi. Bu arada Sayın Belediye başkanımızın gerek lise caddesindeki gerekse kuyumcular caddesindeki düzenlemesinden sonra alışverişte sanki daha bir canlanma olduğu izlenimi taşıyorum. Umarım öyledir. Saygılarımla.
SUDE ÖZTÜRK -- 07.12.2017 10:45
PAZARDAN PAZARA
Sayın Çapanoğlu,
Pazardan pazara yazınızı üzülerek okudum. Meyve sebze pazarı ile süt yoğurt peynir pazarının birbirinden uzakta olmasının sebebini anlayamadım. Şehirlerin pazarlarında hepsi aynı pazarın içinde ama kendilerine ayrılan yerlerde olurlar. Bu pazarlarda o kadar çok çeşit var ki mutfak eşyası satanlar, giysi satanlar, güneş gözlüğü satanlar, iç çamaşırı satanlar, ayakkabı satanlar vs. Yozgat pazarında ise bunlar değil köylünün getirdiği ve kendi ürettiği ürünleri kolayca pazarlayabilmesi isteniyor. Umarın Belediye Başkanlığı ve Valilik buna göre tedbir alırlar. Bu araştırma yazınız için sizi kutluyorum. Saygılarımla
SUDE ÖZTÜRK -- 23.11.2017 12:44
PAZARDAN PAZARA
Bu yazanlar doğru ve Yozgat gerçekten bu hale geldiyse Yozgat bitmiş demektir. Alıcının satıcının köylüsüyle kentlisiyle tüm ahalinin pazardan ihtiyaçlarını karşılayabileceği pazar yeri yapılamıyorsa boş yere organize sanayi yapmaktan, sanayileşmekten, tarımı güçlendirmekten bahsetmesin kimse yazık çok yazık. Oysa istimlak edilip güzel bir haftA alık pazar yeri yapılsa alıcı da satıcı da yaşadığı bu sıkıntıdan kurtulur.
RIZA KAYACAN -- 22.11.2017 15:27
PAZARDAN PAZARA
Yazınızı Yozgat Ziraat Odası Başkanı, Damızlık Büyükbaş Hayvan Yetiştiricileri Birlik Başkanı, Kücükkbaş Hayvan Yetiştiricileri Birlik Başkanı, Ticaret Odası Başkanı ve Yozgat Belediyesinden okuyan oldu mu çok merak ediyorum. Yozgatta salı günleri süt yoğrurt almak, yerli sebze meyve almak için ayrı ayrı pazar yerleri canımıza tak etti. Nerde bu köylünün ziraat odası başkanı niye sahip çıkmıyor Yozgat köylüsüne,alıcıyıda düşünen yok satıcıyıda
Ahmet Bulut -- 21.11.2017 13:20
PAZARDAN PAZARA
Sayın Çapanoğlu Beyefendi; Eskiden tüm ahali, köylü kentli bir birini tanırdı. Babam Rahmetli, ilçe köylerinde yaşayan insanların, kim kimle akraba onların bile seceresini bilirdi. Elbette ki, alış veriş, yol arkadaşlığı, borç alma gibi durumlar insanları bir birine yaklaştırıyor kaynaştırıyordu. Eski hayatlar zor, meşekkatli fakat bir o kadar da neşeli, mutlu, paylaşımcı yaşanırmış. Şimdi bankalar borç urganını insanların boynuna geçiriyor. Kimse kimseyi göremiyor.

Yine ince iğneyle kuyu kazıp, geleceğe miras hazırlamışsınız.

Saygı ve hürmetlerimle Selamlar
Kadriye ŞAHİN -- 20.11.2017 22:26
PAZARDAN PAZARA
Sayın Abdulkadir Çapanoğlu,
Yazınızı ilgiyle okudum. Şöyle çocukluk günlerine döndüm bir an. Babamla o salı pazarlarında alışveriş ettiğim günler geldi aklıma. Her şeyin en doğalını ilk elden alıp yerdik. Hiç unutmam, üzümü kasayla alırdık köylülerden. Canlı tavuk, yağ, yoğurt, şimdi arayıp da bulamadığımız organik yumurtalar, daha neler neler...
Ne kaldı ki geçmişin o güzelliklerinden?... O birbirinden bağımsız, bahçeli evler yok oldu. Güzelim "Bademlik" yok oldu. Çamlık o eski özgün havasını yitirdi. O nostaljik faytonlar ortadan kalktı. O eski komşulukların yerinde yeller esiyor şimdi. Kısacası geçmişin tüm güzellikleri silindi belleklerimizden.
Deşme yaramı be kardeşim, deşme! İnan ki gözlerim yaşarıyor o çocukluk günlerimi anımsarken. Ah nerede o eski günler?...
Muhsin Köktürk -- 20.11.2017 21:47
PAZARDAN PAZARA
ABDULKADİR BEY YAZINIZDA GEÇENLERİN TAMAMI ÇOK DOĞRU TESPİTLER YOZGATINMERKEZ KÖYLERİ YÖNLERİNİ KENDİLERİNİ KÖYLERİNE EN YAKIN İLÇELERE İLÇELER VE İLÇELERE BAĞLI KÖYLER İSE İLÇEDE TEMİN EDEMEDİKLERİ HER TÜRLÜ İHTİYAÇ İÇİN YÖNLERİNİ KENDİLERİNE KOMŞU VİLAYETLERE VEYA KOMŞU VİLAYETLERİN İLÇELERİNE ÇEVİRMİŞ DURUMDALAR. YOZGAT ŞEHİR MERKEZİ BİTAP VE SAHİPSİZ HALDE
Adınız ve Soyadınız -- 17.11.2017 14:42
YAZARA GELEN DİĞER OKUR YORUMLARI
 
Yozgat Gökhan BALCI
YOZGAT GAZETESİ WEB SİTESİ Yayın başlangıcı Mart 2006
YOZGAT Gazeteclik, Matbaacılık ve Reklamcılık Ltd.Şti. Kurucusu : Osman Hakan KİRACI
© Copright (Tüm Hakları Saklıdır. ) izin alınmadan ve kaynak gösterilmeden alıntı yapılmaz
Tel : 0 (354) 212 46 46 Sitemiz Basın Meslek ilkelerine uymayı taahhüt eder. / yozgatgazetesi@yahoo.com
FAX: 0 (354) 217 49 00